, məsələn, tanıdığı və ya tanımadığı qadının, qızın obrazını xəyalına gətirdikdə yaranır. Belə fantaziyalar məlum səbəblərə. görə oğlanlarda qızlara nisbətən daha çox inkişaf etmiş olur.
Müasir elm hazırda masturbasiyanı necə qiymətləndirir? Burada seksologiya sahəsinin ilk məşhur mütəxəssisinin , fikirlərini vermək olar. Professor Q. S. Vasilçenko masturbasiyanın orqanizmdə əmələ gəlmiş fizioloji diskomfortu zəiflədən və yaxud tamamilə yox edən vasitə olduğunu yazır, məşhur seksopatoloq A. M. Svyadoş göstərir ki, gənc yaşlarında az aparılan masturbasiya cinsi funksiyanın idarə olunmasıdır, o, cinsi gərginliyi azaldır və zərərsizdir.

Bir sıra sovet və xarici müəlliflərin məlumatlarına görə gənclik dövründə sağlam kişilərin 70—90 faizi masturbasiya ilə məşğul olurlar. Beləliklə, demək olar ki, masturbasiya — onanizm çox geniş yayılmış bir haldır. Masturbasiya aktının-sayı gənc orqanizmin fərdi xüsusiyyətlərindən və onun azad vaxtlarından necə səmərəli istifadə etməsindən asılıdır. Bəzi gənclərdə psixoloji gərginlik o qədər güclüdür ki, cinsi istək onun başqa hissləri arasında üstünlük təşkil edərək gəncin diqqətini daimi olaraq seksual sahədə cəmləyir. Belələrini masturbasiya aktı müəyyən müddət üçün bu gərginlikdən çıxarır. Bir qayda olaraq normal cinsi əlaqənin başlanması onanizmlə məşğul olmağa son qoyur. Amma bəzi hallarda evləndikdən sonra da müəyyən səbəblərə görə (arvadın xəstəliyi, hamiləlik, aybaşı və s.) onanizmdən istifadə olunur.

Bütün bu deyilənlərə baxmayaraq onanizmdən orqanizmə müəyyən dərəcədə zərər dəydiyi hiss olunur. Bu yəqin ki, daha çox psixogen amillərin təsirindən irəli gələn nailiyyətidir. Cinsi tərbiyə düzgün aparılmadıqda, hədə-qorxu, və ya cəza ilə bu adətin qarşısını almağa çalışdıqda, yeniyetmənin şüurunda onanizmdən də pis nəticələr ola biləcəyi təhlükəsi yaranır. Bir tərəfdən möhkəmlənmiş adət, o biri tərəfdən pis nəticə qorxusu elə bir psixoloji vəziyyət yaradır ki, tamamilə sağlam gənc normal cinsi əlaqədə ola