bilmir.

Birinci cinsi əlaqənin uğursuz olmasının nəticəsində gənclərİn uzun müddət, hətta illərlə, şərait imkan verdikdə də təkrar uğursuzluq qorxusundan cinsi, əlaqədə olmaqdan imtina etməsi seksoloqların iş təcrübəsində çox göstərilir.

Bəzi gənclərin həyatında onanizm yeganə əyləncəyə çevrilir və o, vaxtının çoxunu masturbasiyaya həsr edir. Belə vəziyyət əksərən intellekt cəhətdən məhdud, qaraqabaq, utancaq və yaşıdlarından ayrılıb, onlarla yoldaşlıq, dostluq etməyən gənclərdə olur. Belələri təklikdə olmağı, vaxtını boş-boşuna keçirməyi xoşlayırlar. Buna görə valideynlər belə gəncləri müəyyən bir maraqlı fiziki və ya əqli işlə, idmanın bir növü ilə maraqlandırmalı, onu yaxşı, işgüzar həmyaşıdları ilə yoldaşlığa, dostluğa təhrik etməlidirlər. Ümumiyyətlə, qeyd etməliyik ki, fiziki əmək, idman onanizmlə məşğuliyyətin qarşısını tamamilə almasa da, onun sayının hiss olunacaq dərəcədə azalmasına səbəb olar. Yeniyetmənin onanizmlə məşğul olduğunu bildikdə valideynlər heç bir vaxt cəza tədbirlərinə əl atmamalı, bu işlə məşğul olmayacağı haqqında onun söz verməsini tələb etməməlidirlər. Unutmaq olmaz ki, belə yeniyetmələrdə iradə zəif olduğundan onanizm istəyi həmişə onun verdiyi vədə üstün gələcəkdir. Burada yalnız valideynlərin sakit, inandırıcı söhbəti və məsləhətləri, eləcə də oğlanın məsləhətləri anlayıb qəbul etməsi müəyyən rol oynayar.

Cavanların onanizmlə məşğul olmalarına tamamilə biganə qalmaq, ona heç bir əhəmiyyət verməmək də düzgün deyil. Bu haqda daimi və çox danışıqlar lazım olmasa da valideynlər uşaqlarının dərslərindən sonra vaxtı necə keçirdiyi ilə maraqlanmalı və mümkün dərəcədə ona məqsədəuyğun şəkildə istiqamət verməlidirlər.

Onu da bilmək lazımdır ki, hətta uşaqla eyni cinsli valideynin bir-birini həddən artıq əzizləməsi, qucaqlaması dodağından öpməsi, yataqda bir yerdə uzanıb qucaqlaşması da yeniyetmələrdə hiperseksuallıq əmələ gətirər və onları tez-tez onanizmlə məşğul olmağa vadar edər. Ona görə valideynlərlə uşaqlar arasında