a münasibətlər nə çox “soyuq” və nə də çox “isti” olmalıdır. Münasibətlərin orta səviyyəsi və mədəni forması ən məqsədəuyğun tərbiyə formasıdır. Gənclərin psixologiyasının əsaslarını bilmək tərbiyəçilərə münasib təsir göstərmə üsullarını tapmağa kömək edir. Bu dövrdə cinsi tərbiyə yeniyetmənin gələcəkdə “əsl kişi” və ya “əsl qadın” olacağını müəyyən edir. Bu anlayışın mənasını bilməkdən əlavə yeniyetmə onu özü üçün gələcək həyat yolu kimi seçməlidir.

Yeniyetmələrin sinir sistemi çox kövrəkdir və özünə qarşı edilən kobudluğa, hörmətsizliyə dözmür. Yaşlılardan oğlunun və ya qızının həyatında müstəqilliyi qəbul etmək, mədəni şəkildə və səbrlə rəftar etmək tələb olunur. Belə olduqda yeniyetmələrdə böyüklərə inam əmələ gəlir, onlarla müəyyən məsələlər haqqında məsləhətləşmək, sual vermək arzusu yaranır və bu zaman onlar dostlarına deyil, öz valideynlərinə müraciət edirlər. Cinsi tərbiyəni xırdaçı qayğıkeşliyə çevirərək hər bir kiçik məsələdə yeniyetməni danlayıb tənbeh etmək düzgün deyil. Ümumiyyətlə, söhbəti elə şəkildə aparmaq lazımdır ki, yeniyetmənin özü düzgün qərara gələ bilsin.

Əkər müəyyən bir məsələnin həllində böyüklər səhvə yol veriblərsə, səhvlərini etiraf etməli, avtoritet saxlamaq naminə səhv nöqteyi-nəzəri müdafiə etməməlidirlər. 13—14 yaşlarında hər şeyin gözəl başa düşən uşaqlar böyüklərin öz səhvlərini mərdcəsinə etiraf etmələrini düzgün qiymətləndirərlər.

Yeniyetmə oğlanların qızlarla dostluğu valideynləri həyəcanlandıran səbəblərdən biridir. Məlumdur ki, insanda ilk sevgi elə yeniyetmə yaşlarında baş verir. Bu zaman valideynlər çətinlik qarşısında qalaraq, bilmirlər ki, öz uşaqlarını bu təbii xoşbəxtlikdən qorusunlar, yoxsa onların şüuruna arxalanıb hər şeyi öz başına buraxsınlar. Əlbəttə, əkər bundan əvvəlki dövrlərdə valideyn öz oğluna və ya qızına cinsi tərbiyənin əsaslarını, seksual instinktlərin lazımı nöqtədə saxlanmasının zəruriliyini öyrətmişsə, narahat olmaq üçün heç bir əsas da olmaz.

Əgər valideyn yeniyetmə yaşına qədər