insan şüurunda həkk olunmuş qorxusunun nəticəsində yaranır. Belə qorxu Cinsi əlaqə aktının başlanmasının lazım gəldiyi vaxt öz-özünə meydana çıxır. həkimlər bu vəziyyətdə ər-arvada cinsi əlaqə aktını bir neçə müddət qadağan edirlər. Amma bu heç də ər-arvadın ayrı-ayrı otaqlarda yatması demək deyildir. Bu müddətdə onlar birgə həyatda öz ilk addımlarını, hətta nikahdan əvvəlki münasibətlərini bərpa etməlidirlər.

Bütün bu vəziyyətlərdə kişinin müalicəsində həkimin köməyindən əlavə qadın da öz rolunu bilməlidir. Bu demək, adətən, kişinin fikrini onun zehnində dolaşan təlaş və qorxudan yayındırmaqdadır. Müalicənin yalnız o zaman xeyri olar ki, qadın ərinin halına acıyıb ona ürəkdən kömək etsin. Qadın öz münasibətilə ərinə isbat etməlidir ki, onların intim həyatlarında vacib məsələ yalnız onun cinsiyyət üzvünü vəziyyəti deyil. Kişinin daxili hisslərini göstərən diqqəti, qayğıkeşliyi, nəvazişi və xoş sözləri qadın üçün cinsi əlaqə aktından daha lazımlı və yaddaqalandır. Beləliklə, ər-arvad “nəvaziş dilini” daha yaxşı anlamağı öyrənər, yaddan çıxmış və adi cinsi əlaqədən az sevinc və razılıq hissləri gətirməyən ünsiyyət formaları axtarıb taparlar, Sevən ər-arvad kənardan məsləhət olmadan da bir-birinə müsbət emosiyalar verə bilmək yolların aşa bilərlər. Bu şəraitdə cinsiyyət üzvünün ereksiyası o qədər lazım da deyil. Beləliklə, ilk öpüşlə tez baş verən ereksiya arasındakı əlaqə ilə “mütləq” cinsi əlaqə aktı arasındakı rabitə pozulur. Bu isə kişini ereksiyaya, onun keyfiyyətinə görə cavabdehlikdən qoruyur. Onun bütün diqqəti qadının bədənində onun hissiyyatını artırıb stimulyasiya — qıcıq yaradan zonaların axtarışına yönəlmir. Kişinin zehni sevgi oyunu ilə nə qədər çox məşğul olarsa, ereksiya da bir o qədər tez baş verər. Ereksiyanın vacib olması fikri, qadını itirmək qorxusu kişinin zehnini o qədər məşğul edir ki, qadının qıcıqlandırıcı şəhvət yaratmaq səyləri onun fikrini zəifləyən ereksiyadan yayındıra bilmir. hətta arvadının nəvazişləri ona intim əlaqə üçün qarşıya