Olmasaydı Əli,din içrə səfa olmaz idi.
Murtəzasız nə səfa ruha qida olmaz idi.
O Əlidir bizə göstərdi həqiqət yolunu,
Yoxsa ondan səvayi ragi-huda olmaz idi.
Əliyə söylədi mizani-ədalət o Nəbi,
Əli olmazsa ədalətli-qəza olmaz idi.
Rəxtixabında yatıbdır o Peyğəmbərdən ötür,
Ki Əli tək bu işə kimsə razı olmaz idi.
Zülfüqar ilə Əmr İbn Əbdəvüd başına,
Vurmasaydı Əli,küfr-əhli gəda olmaz idi.
Bir əlilə qoparıb cəngidə Xeybər qapısın,
Əlisiz kimsədə bil öylə şüca olmaz idi.
Vurduğu zərbəyə xatir o Əli şənində,
"La fəta" kəlməsi göylərdə səda olmaz idi.
Vurmasaydı yerə yüzlərcə o aslan kürəyin,
Adı dillərdə bu gün şiri-Xuda olmaz idi.
Olmasaydı Əli layiq o zaman Xaliqdən,
"Həl əta" surəsi Məhmudə nida olmaz idi.
Verdi ənqüştərini sailə əsnayi-namaz,
Kimsə əshabidə bir böylə səxa olmaz idi.
Danmasaydı Əlinin haqqını nadanlar əgər,
İndi din içrə inan bircə xəta olmaz idi.
Uymasaydı o zaman munkiri-mövlayə çoxu,
İndi Mövlayi-Əlidən o cüda olmaz idi.
Hansı millət ki,Əlisizdi ona yox çarə,
Olara indi düçar dərdi bəla olmaz idi.
Cahida dərk edə bilsəydik Əli həqqini biz,
Əlidən qeyri zikir dildə dua olmaz idi.