r mö'cüzə baş verir, elə bir mö'cüzə ki, dünyanın öz-özlü¬yündə zəkalı olduğuna, son dərəcə müdrik qərarlar verə bildiyinə inanmaya bilmirsən: Fərd öz içərisində daşıdığı ziddiyyətlərin qeyri-müəyyənliyi ucbatından özünün varlığı ilə yoxluğu arasındakı ölüm sərhədini də'¬f¬e¬dilməz görərək özünüsaxlama xatirinə fərdi varlığın doğuluş sərhədini aşır, özünün sonsuz keçmişinə qayıdır. Eros indidən, pro¬b¬lem¬lərdən uzaqlaşmanın və keçmişə qayıtmanın xüsusi bir formasıdır. Burada keçmiş, əgər Hegel terminologiyasının dili ilə deyilsə, subyektin inkarıdır, inkişaf edərək öz inkarlığını inkar edə bilən antitezisdir. Inkar edən inkar olunanın genetik olaraq keçdiyi bütün mərhələlərdən gəlib keçir. Artıq bioloqlar tərəfindən çoxdan müəyyənləşdirilmişdir ki, yaşı milliard illərlə ölçülən bütün təbii təkamül prosesini döl ana bətnində müqayisə olunmaz dərəcədə qısa zaman kəsi¬yində yaşayır. Bu mə'nada doğuluş, əvvəla, inkar olunanın mənsub olduğu subyekt müəyyənliyinə qayıtmasından ibarət olub inkar ilə inkarın inkarı arasındakı sərhəddir. Burada sonsuz keçmişə qayıtma inkar, son¬suz keçmişdən qayıtma isə inkarın inkarıdır.
Subyekt öz fərdi ziddiyyətlərini həll etmək qabiliyyətinə malik olmadığından onları özündən ayırır və bununla da özü¬nü yenidən yarat¬mağa doğru üz tutur. Fərdi həyata ölümün qoyduğu məhdudiyyət nəsli həyatın əbədiliyi ilə dəf