Əvvəlcə sevdim...

Sevdiyimi �yrəndim, sevə biləcəyəimi fərq etdim. Sevdikcə �z�m� kainatla topladığımı (+) g�rd�m.



Bağışlamağı �yrəndim...

Bağışlamağın dostlarımı 10la vurmaq olduğunu fərq etdim.






Peşman oldum...

Peşman olduğumu etiraf etdim; peşman olduqca səhvlərimi ki�ik, aydın və bağışlana biləcək hissələrə

b�lə bildiyimi g�rd�m.



Xatırlamağı �yrəndim...

Xatırladıqca sevgilərimin kvadrat k�k�n� tapıb onlardan h�z�n �ıxardığımı fərq etdim.






Dəyər verməyi �yrəndim...

Dəyər verdikcə sevgilərin k�p�n� tapıb onları xoşbəxtliklə vura biləcəyəimi g�rd�m.



Kompliment deməyi �yrəndim...

Kompliment dedikcə insanlarla aramdakı ən qısa məsafənin, bir təbəss�m�n təsvir etdiyi bir xətt

olduğunu g�rd�m.






�zr istəməyi �yrəndim...

�zr istədikcə nifrətin və hirsin sonsuza b�l�nd�y�n�, beləcə incikliklərin limit sıfıra gedərkən yox

olduğunu fərq etdim.



Kədərləndim...

Kədərlənməyi sevdim, kədərin �rəyimə toxunmasına icazə verdim.



Beləcə b�t�n xoşbəxtliklərin və z�vqlərin sonunda ayrılıq xəttini ke�əcəyini g�rd�m.






Və bir g�n �ləcəyəm...

Qətiliklə �ləcəyəm və �ld�y�m g�n anlayacağam ki; yaşadığım həyat məxrəci sonsuzluq olan sadə bir

kəsrdən ibarətmiş..!