Və mən hələdə burda.Uzaqdasan sən.Amma yalnız cismin.Qəlbin,sevgin,gülüşün mənimlədi.Çünkü onların hamısı mənə məxsusdu.Nəyimə gərək ki saxta gülüşün, saxta baxışların,saxta hisslərlə dolu qəlbin ?! Mən səni digərləri ilə paylaşa bilmədiyim üçün sənin bütün saxtalıqlarını buraxdım.Cismindən uzaqlaşdım.Amma mən sənin saxtalıqlardan uzaq qəlbini,sevgini,gülüşünü, saxladım.Səni digərləri ilə paylaşa bilməməyim paxılllıq deyil.Sadəcə qürur və sənə olan sevgimin saflığına görədir.Əzab çəkmədiyimimi sanırsan ? yanılırsan...
Sevirsən məni.Bəs niyə unuda bilmirsən onları? Demək yetərincə deyil sevgin.Mənə sonluğu danışma! Mənə gələcək xoşbəxtliyimizi pıçıldama.Mənə bu günnən bu anımızdan danış.İndi yaşadıqlarımızdan danış.
Sən...! Sən tam olaraq mənim deyilsən.Yəni tam olaraq heç kimə məxsus deyilsən.Amma qəlbindəki mənəm.Qəribədi.Yoxsa bir əyləncədirmi bu sənin üçün? Sənin əyləncən insanları aldatmaqdırmı? Belə birinəmi aşiq oldum mən? Sən qəlb oğrususan.Neçə göz yaşına səbəb olansan.
Bütün bunları bilərək sən mənim üçün başqasan.Amma həqiqətlər alovlandırır qəlbimi.
Həqiqətlər acı olur deyə bir söz var.Bu sözün nə qədər çox düzgün olduğunu səni tanıyandan sonra anladım mən.
Onların sənə olan sevgisi əbədi deyilki.Hə, onsuzda sənə də əbədi sevgi lazım deyildi. Amma həyat da bir şeyi unutma ki, gün gələcək səndə bezecəksən.Bax o zaman sən sənə həqiqətən dəyər verən, sevən birini tapa bilməyəcəksən.Çünkü axıtdığın hər göz yaşı nifrətə çevriləcək.Bəs onda nə edəcəksən ? yenidən oyuna davam edəcəksən? Yox bu belə artıq sənə əzab verəcək.