Səni necə qoruyurdum,əzizim.Səni necə qoruyurdum mən.Yerdən-göydən,güldən-çiçəkdən də qoruyurdum.Ötən yellərdən də qoruyurdum,şirin dillərdən də qoruyurdum.Səni özümdən ayrı qoymaq istəmirdim.Səni köksümü yarıb orda gizlətmək istəyirdim.Səni hər kəsdən,hər şeydən qorumaq istəyirdim.Sənsizlik həsrətindən yaman qorxurdum,yaman ürpərirdim.O,qorxunu özümdən uzaqlara atmaq,uzaqlara qovmaq istəyirdim.Səninlə səadətə yetmək istəyirdim.Sənsizlik dəhşətində yanmaq istəmirdim.Sənsizlik burulğanına düşmək istəmirdim.Gecə-gündüz Tanrıma yalvarırdım,səni itirməmək üçün.Qorxurdum onun üçündə səni hər kəsdən qoruyurdum.....Amma alınmadı səni hər kəsdən qoruya bildim,lakin səni səndən qoruya bilmədim,bacarmadım,səni incidədə bilmədim. Diri-diri yanmaq,sevə sevə ayrılmaq mənim taleyimə yazılıbmış.
Hər şeyim sən idin,yerim-göyüm,arzum,istəyim sən idin.Artıq dözə bilmirəm və ayrılıram.Arzularımın nə vaxtlarsa ümidləndiyi yerlərdən ayrılıram.Arzularımın uyuduğu,xatirələrimin lövbər saldığı arzulu yerlərdən ayrılıram.Səninlə qəfil ayrıldığım kimi,arzularımın uyuduğu yerlərlə də qəfil ayrılıram.İstəmdən ayrılıram.İllərlə zəhməd çəkdiyim,qan tər tökdüyüm o müqəddəs xatirə dünyamla,arzu dünyamla,sənli dünyamla ayrılıram.Səndən heç bir kömək ummadan,heç bir imdad diləmədən ayrılıram.Gözüm baxa-baxa,qəlbim yana-yana ayrılıram,göz dağımdan səndən ayrılıram.Dünənimdən ayrılıram,bu günümdən ayrılıram,bir də bu yerlərdə mənim üçün açılmayacaq sabahımdan ayrılıram.Bilirəm ki,getmə demiyəsən,qal mənimlə demiyəsən sən axı məni heç sevəməmisən.Onsuzda məhəbbətinə inanmırdım,qədərimə inanmırdım.Bilirdim ki,bir yel əsən kimi yerlə-yeksan olacaq,məhv olacaq.Məni tutan əllərin boşalacaq,sevirə sözün deyən o dilin susacaq.Özüdə əbədi susacaq mənim üçün.Onsuzda məhəbbətinə inanmırdım.Onun üçündə səni hər şeydən qoruyurdum ki,getmə.Amma bir şeyi unutmuşdum heç kim yox mənim sevgimin qatili elə sən özün imişsən.