Gördüyüm andan xoşlanmışdım səndən , gülən üzündən, sanki mənim üçün yaradılmışdı, bu yanlızlığımdan məni çəkib çıxarmaq üçün, sanki məni gözləyirdin səndə, özümü inandırmışdım buna ... Eyni yerlərdə rastlaşırdıq zaman-zaman, seyr edirdim səni uzaqdan uzağa, tanımırdım amma xoşlanmışdım bir dəfə, ağılımdan çıxmırdın , mən isə bəlli etmirdim bunu, sanki vecimə deyildin sən, sanki səni görmürdüm mən amma ürəyim istəyirdi səni ...

Nə vaxt yanımdan keçsən başqa yerlərə baxırdım, əhəmiyyət vermirmişəm kimi görünürdüm ağlımca, görməməzlikdən gəlirdim səni, amma ürəyim səninlə göz-gözə gəlsək yerindən çıxarcasına döyünən ürəyim görməməzlikdən gələ bilmirdi səni, bir səni düşünürdüm.Sanki məni gözləyirdin səndə.
Amma ətrafın, o ətrafındakı insanlar başqa birinin yanında görməyə dayana bilmirdim səni dostun olduğunu bilsəm belə, içim içimi yeyirdi.Sənə açılmaq içim tökmək istəyirdim amma necə? Mümkün deyil hələ səni tanımırdım, danışmamışdıq bir dəfədə olsun.Sanki mənə baxırdın, sanki məni izləyirdin gizlicə , inandırmışdım özümü buna, məndə səni izləyirdim gizlidən gizliyə.

Ümid,hər zaman içimdə olan ümid, səninlə bir gün bərabər dolaşacağımız anları qurardım ağlımda, güləcəyimiz zarafatlaşacağımız zamanları xəyal edərdim.İçimdə fırtınalar qopsada bəlli etməzdim, görməməzlikdən gəlirdim səni, mənim üçün dəyərsizdin sanki kənardan baxanda ...

Oldu ... Axırda oldu səninlə tanış olmağı bacardım sonunda, o gözəl gözlərinin içinə baxaraq danışa bildim nəhayət, və yenə eyni ümid, bu səfər daha çox güclü məşğul edirdi beynimi, nə zaman evə gəlsəm ağılımdan çıxarda bilmirdim səni,
səninlə keçirə biləcəyim gözəl anları canlandırırdım başımda, güləcəyimiz dolaşacağımız zamanları ... ən xoşbəxt anlarımdı xəyal etdiyim anlar, sənə açılmaq istəyirdim, planlar qurardım beynimdən nələr söyləyəcəkdim, reaksiyan necə olacaqdı, ağlından keçənləri bilmək istərdim dəlicəsinə, haqqımda nə düşünürdün ...

Görəcəkdim səni 4-5 gün sonra, o ana qədər ağlımda nə hazırlıqlar etmişdim,