Yarpaqlar çiçəklər açır ağaclar , otumuşam parkda.Hamı deyir-gülür sıxılmışam bir küncdə tək-tənha.Dizimin üstündə notebookum dinləyirəm ən qorxunc mahnıları bədənim yanır , ruhum sanki çarmıxa çəkilir.Bəlkə də bahar gəlib mənim içimdə payızdı.Yazıram , pozuram bir daha yazıram.Sətir , misranı qoymur buraxım.Yazıram , hava istidi amma üşüyürəm.Sıxır məni bu şəhər , ətrafımdakı hər şey sıxır , beynim sıxır , düşüncələrim sıxır , ətrafımda insanların gülüşləri sıxır.Həyat iyrəndirir sanki özünü , sonra yenidən sevdirir.Sənlə payız günü ayrılmışdıq və mən qalmışdım o xəzanlı payızda.Bəlkə də yaz gəlib hələ mən qalmışdım payızda.Ağaclar çiçək açırdı , quşlar oxuyurdu mənimsə daxilimdə payız idi buna görə də ağaclar yarpağını tökürdü hər tərəf səssiz səmirsiz idi.Həyat sevdirir , sonra əlimizdən alır.Bu gün bu payız mənim yazımı basdırır sən basırdığın kimi məni.Sanki illlərdi torpaq altında cismim çürüyürdü.Bağışla may , mən dekabrımdayam hələ də.Mən iblis sən mələkdin sənə görə.Yatmışam illərdi sanki bir öpüş oyada bilərdi məni.Şahzadəmi gözləyirdim , mələyimi gözləyirdim.İblis sandım özümü sən mələk simasında iblis idin.Kirlətdin ruhumu , zəhərlədin məni.Sənin kipriklərin , barmaqların məni dəli edir hər xatırlayanda.Yüz minləlrə kilometr uzaqlaşdım.Amma uzaqlaşdıqca daha yaxın oldun mənə .Düşündüm məktub yazım ya zəng edim gedərkən , yox ya da heç etməyim bəlkə də.Bilmirəm...
Mənim ürəyimə dağlar çəkdin , paramparça etdin.Mələyim gözlədi yoxsa məni?Ya da bir başqasına mı verdi ona verdiyim əmanətimi?Saxtasanmı yoxsa gerçəksənmi?Bəlkə aktyorsan mənim həyat filmimdə?Bəlkə də ilk əvvəl epizodlarda oldun sonra baş rol oynamağa başladın.Ortaq oldun həyat filmimə , bir parçası oldun.Mənim əllərimə, yanağıma toxunan əlin , dediyin sözlər , ssenarin o da mı saxta idi?Kim yazıb bu ssenarini?Axırını görmək maraqlı olardı...
Yatır hər gecə şahzadəm rahat , mənisə yuxu tutmur.Saat 1 olur yenə də sıxılıram sonra 2 , 3 ,4 ,5 və səhər açılır.Gün çıxır , amma onun istiliyini