Ürəkdən keçənləri elə başqa ifadələr ilə dilə gətirə bilənlər var ki, aramızda… "Bunu məni düşünərək yazmış... Bir gecə beynimə girmiş və dilə gətirmiş" dediklərimiz...
Eşqimizi, nifrətimizi, hirsliliklərimizi, həsrətlərimizi bizdən daha yaxşı izah edən bizə... Dinlədikcə istiqamət verən beynimizə, duyğularımıza və bədənimizə hətta...
Elə mahnılar var ki, dinləyib yerimdən qalxıb getməyimə səbəb olur... Elə sətirlər var ki, oturduğum yerimdən tərpənməmə belə icazə verməyir... Elə nəqarətlər var ki, hönkür-hönkür ağladır…!
Kimin yox ki..!
Bu gün, daha əvvəl minlərlə dəfə dinlədiyim bir mahnını dinlədim yenə… Eşqi... Aşiqlik halını ifadə edişi elə içərilərdən bir yerlərdən gəlir ki… Dinlədikcə beynimdən min cür fikir keçdi... Ömrün əslində nə qədər də qısa və yaşanılası olduğunu… Ürəyin əldə tutulmadıqca uçub gedən olduğunu… İtirilənin bir daha əsla əvvəlki kimi olmayacağını… Sevməyin necə bir möcüzə olduğunu… Aşiqlik ilə yalnız gözlərin deyil, ürəyin, əllərin, beyinin də kor ola bildiyini... Bir daha anladım...
İçində olanlar bilərlər…
Bəlkə də illərcə bir çox əlaqə yaşayaraq, 40 yaşlarında eşqi tapdıqlarından bəhs edən insanlara bir az diqqətlə qulaq asmaq gərəkdir…! Onların istifadə etdikləri ifadələrə diqqət yetirmək, əsl olanın nə olduğunu görə bildiklərini fərq etməyə çalışmaq lazımdır...
"Dinclik" olaraq təyin etdiklərində eşqi, "Birlik" deyə bəhs etdiklərində eşqdən, illərcə tutmağa çalışdıqları "Biz" anlayışına sonunda sahib ola bildiklərini görməyə çalışaraq...
Bu gün dinlədiyim mahnı…
Mənə bir tanışımın bir neçə il əvvəl, sevərkən sevgilisi üçün hazırladığı bir videonun arxasına yerləşdirdiyi bir mahnı idi... İlk eşitdiyimdə gözlərimdən axan yaşlara mane ola bilmədim, olmaqda istəmədim əslində…! Sonra fərq etdim ki, eşqi belə hiss edə bilməmək ağlatdı məni o anda… İllər keçdi və bu mahnını bəlkə minlərlə dəfə dinləməyə davam etdim... Hər dinlədiyimdə tam fərqli bir şeyi fərq etdim...

Və bu gün dinlədiyimdə fərq etdiyim, sevməyin həqiqətən bir