Cananım bugün səndən ayrı qərib ellərdə 2ci ayımdır. Bu keçən zaman mənə gün, ay deyil illər kimi gəldi.
Sənin üçün burnumun ucu göynəyir.
Həsrətindən Məcnun tək dolaşıram bu sənsiz şəhəri. Bir mömünün cənnəti üçün darıxdığı qədər darıxdım sənin üçün.
Yenə kağız qələmi əlimə alıb bu həsrətimi sənə bildirmək istədim. Bəzən o hisslərimi demək üçün yazmaq üçündə yetərsiz qalır sözlər.
Gözümün nuru, Qəlbimin sultanı Sənə SƏNİ SEVİRƏM deyəndə belə çəkinərək ehtiyatla deyirəm.
Əllərim əsir, həyəcandan özümü itirirəm.
Çünki o sözü sənə laiq bir səs tonu ilə deməliyəm. Yazarkən belə əllərim titrəyir. Elə həssaslıqla yazmalıyamki kağızda, qələmdə sənə olan
sevgimin qüdrətini anlaya bilsin. Sənə ele bir səs tonu ilə SƏNİ SEVİRƏM deyə səslənməliyəm ki günəş aya,
gecə ulduza, su pərisinin dənizə olan sevgisi yetersiz qalsın. Sən mənə Rəbbimin bağışladığı ən gözəl nemətimsən.
Mənə mən olduğumu hissetdirən birisən.
Sultanım bugün aftobusda yanıma bir qız oturdu. Aftobusda məndən başqa qızın qoxusunu hissetməyən qalmadı.
Çünki burnum sənin qoxundan başqa qoxu hissetmir.
Həyat qoxan, cənnət qoxan ətirli qoxundan başqa qoxu gəlmir burnuma.
Cənnəti Gülüzarım idmət edən əsgərlər kimi gün sayıram.
Qoxunu hissetmək üçün, baxdığımda məni real həyatdan qoparıb xeyallar dünyasına aparan gözlərini görmək üçün.
Ruhum unutma gözlərində özümü görmədən ölüm belə qadağandır mənə.
Yaşamaq üçün, həyatdan bir məna axtarmaq üçün bəs edirsən mənə.
Gözümün nuru Səni Sevmək yetersizdir, sən mənim nəfəsimsən, sən olmadan nəfəsim daralar, boğularam.
Səni gördüyümdə öldüyünü düşündüyüm hissllərim bütün həssaslığı ilə oyandı. Mənə yeni miladi təqvim lazim idi.
Çünki mən yenidən doğuldum.
Sevgilim məktubuma burda son verirəm mən sənə yenə yazacağam.


Bax yenə sigaretimi yandirib
Otağımın bir küncünə çəkilib oturdum.
Danışmağa başladım.
Məni görən dəli zənnelədi amma dəli özləridir.
Bilmirlərki otağımın hər nöktəsində
Sənin gözlərinin olduğunu
və mən o işıl-işıl yanan