Ətəklər dağların hündürlüyünü öyrədir bizə,divarlar həm də,yanlarında yerimək üçündür,fəqət biz hərdən,o divarları aşırıq.İnsan asılqan paltarları xatırladır mənə,nəsə daim nədənsə asılıdır. Məsələn:insan insandan,paltar asılqandan.Hər gün yanan alışqanlar yandırılan siqaretlərdən daha çoxdur.Bəzən həyat uzlaşmır,hətta özüylə belə.Şərab şüşəsi şərabı bizdən daha əvvəl içib,amma,o bizim qədər sərxoş deyil nədənsə.....Dünya sənin əllərin qədər kiçik deyilsə də,əllərindən gözəldə deyil.
Uzaq adalarda bir içim su olmusanmı?Ya mələk kimi günəşə sərmisənmi qanadlarını?Yaxud da,mənim tək incimisənmi özündən?Sevgi,insan,yuxu-üçü də gözəldir bilirəm.Amma üçü də bir-birin tamamlamır....Bax,elə mən bundan narazıyam....
Hər gecə yuxunu bir qədər aldadıram,yubadıram.....Hər gecə ətirimizlə alver edir hava.Kiminsə ətrini kiməsə aparır.Hər gecə nələr olur bilirəm ki,bilmirsən.Atılan silahlar,qaçan adamlar,gizlədilən qorxular.Sən yuxu kimi şirin yaşa,şirin ol!...Bilməmək bilməkdən daha yaxşıdır bəzən.....
Adamlar ağaclar qədər səmimi deyil,ağaclar dərdlərini yarpaq şəklində tökürlər....İnsanlar ürəklərində gizlədirlər...Bir içim su,bir gecəlik yuxu,bəs edər səni bir ömürlük xatırlamağa.Unutmaq insanı xilas eləmir,sadəcə bir-birlərinə qarşı biganələşdirir.