bazar iqtisadiyyatının dominant rol oynadığı müasir tariximizdə pulun oynadığı rolu heç kim inkar edə bilməz. O sağlamlıq haqda deyilən sözləri bir az dəyişsək, belə alınar: pul hər şey deyilsə də, pulsuzluq hər şeyin olmamasıdır. Amma o qədər pulluların elə həmin pulların bədbəxt elədiyini görmüşük ki. Atalar məsəlində olduğu kimi, neynəyirsən o qızıl teşti ki, içərisinə qan qusasan… Elə xoşbəxtlik saydığımız o pula görə nə qədər insanı həyatdan məhrum eləyiblər.

Sağlamlığı xoşbəxtlik sayırlar. İşsiz, ailəsiz, pulsuz, dostlarsız… sağlamlığın harası xoşbəxtlik oldu? Heç pula sağlamlığın bir yerdə olması da hələ xoşbəxt olmaq demək deyil. Nə deyrsiniz, xoşbəxtlik bəxtdi, sağdlamlıqdı, puldu?..

İcazə verin razılaşmayaq. Xoşbəxtlik - nə isə daha boyük, daha qlobal, keçməyən, yəni ötəri olmayan bir duyğudur, hissdir. Çox vaxt insan özünü heç xoşbəxt dəsanmır, ola bilsin ki, ömrünün son anında birdən onun şüuru işıqlanır: « Axı mən bu həyatda xoşbəxt idim!»…

Riyakarlıq etmək mümkün olmayan, əslində heç lazım da olmayan həmin anda kim özünə bu «aydınlaşma»nı sifariş verə bilər? Yəqin ki, ancaq xoşbəxtlik haqda düşünməyib, sadəcə olaraq ürəkdən öz işləri ilə məşğul olanlar. Mənim xoşbəxtlik haqda bu düşüncələrii lirik-sentimental da saya bilərsiniz. Bəlkə də həyatın, nəinki xoşbəxtlik, hətta alicə yaşamaq uğrunda belə kəskin çabalar, problemlər dövründə «xoşbəxtlik» anlayışına belə bəsit yanaşmaqda bir az ifrata varıram. Amma nenəym, bəzən mən xoşbəxtliyi belə məqamlarda görürəm. Məsələn, dəhşətli insan dərdlərinə dərman tapa bilmiş, yüz minlərlə insanı əzabdan, əlillikdən qurtaranlar. Necə bilirsiniz, korun gözünə nur verən həkim xoşbəxt deyil?..

İllərlə yatağa məhkum olmuş uşağın anasına doğru qaçdığını görmək, uzun illər axsaqlıqdan sonra gənc qızın xəstəxanadan az qala uçaraq çıxdığını görmək, bu sağalmaya sənin də zəhmətinin qarışdığını hiss etmək - bu xoşbəxtlik deyil?..
Məgər yeni meşələr salmaq, bağlar yetişdirmək, yeni bitki, meyvə növləri