Neçə vaxtdır görüşdüyümüz yerdə sənsiz gəzib-dolaşıram, ürəyimdə səni istəyə-istəyə..
Nə qədər ki, sevgimiz bir sirr idi, səadətin qucağında uyuyardıq..
Sənin taleyinə yanıram, səni xoşbəxt etmək üçün çalışırdım, bir şam kimi yanırdım, damla-damla axırdım..
Sadiq, ülvi sevgi sənin üçün milyonlara dəyər.. Nə biləydim, gözlərini var-dövlət qamaşdırar, səni öz tərəfinə əyər..
Ürəyimdə daha su qalmayıb, quruyub, solub.. Sən nazlı pəri kimi idin..
Həyatım qaranlığa dönür vaxtsız gecə kimi.. Səhər açılmayacaqmış kimi..
Açılacaqmı görəsən? Səni sevərkən yaşadığım xoşbəxtliyi istəyirəm yenə, yenə, yenə..
Kaş balaca uşaq olardım, ağlayıb alardım səndən istədiyimi..
Amma bu səni düşündürmür, sən klon kimi pul versəm güldürüb bir neçə saat məni sevindirə bilərsən..
Sənə belə səslənmək istəməzdim, amma hirsim də, sevgim də, nifrətim də qarışıb ağlımda..
Off… Necə də ağırdır.. Üzüntü gözlərimi bağlayıb, heç nə görə bilmirəm, səbəbi lənət olsun ki, SƏN! Lənətəgəlmiş Sən!

Get, var-dövlətin də olsun, xoşbəxtliyin dəə.. Məndə ikincisi var idi, sən aldın, amma qazanacağam! İkisini də!