Dawiya bilmirem sensizliyi,sensizlikde seni sevmeyi.Atdigim her addimin qarwisinda uchurum var.Gozumu her bagladigimda sensizliyin qorxusu ve her yeni gunde ayriligin agrisi var
Uzagindayam senin ve sene aid her weyin..
Gelme .. Niye hemiwe unutmaq istedikce qarwima chixirsan?! Ve niye men sensiz yawamagi bacara bilmirem?! Sen gerchek sevgini yawadin hech?! Bir urekdeki,diger bir ureyin ne demek oldugunu bilirsen?! Menim ureyimde gormek istedin ozunu?!
Ureyim doyundukce daha da qopuram bu heyatdan.Her doyunende yeniden sessizce eriyirem .. Sene seslenirem .. Gelme ..
Yeni sen ve heyatin,sevgi dolu gunler mensizliyinle qurula bilerse yawa dolu dolu o gunleri.Elbet acisi chixar bir gun
Sen menden xebersiz sokdun ichindeki meni.Men qopdugum yerde,qopdum heyatdan,senli heyatdan.
Indi sensizliyin yawandigi bir dunyam var.Seni sildim ILk evvel aglimdan,daha sonra her defe "SEN" Deyib doyunen qelbimden.Inan meni yoxlugun incitmir daha
Bezen duwunurem,niye tez getmedin?! Niye heyatimda bu qeder qalmani istedim?! Niye seni qelb evimden tez qovmadim?!
Sildim yawananlari,yawatdiqlarini ve senle yawamaq istediklerimi.Indi xeyalimda,aglimda temiz bir duzen qurdum.Sen tek vefasiz o duzeni poza bilmez