Sevgisiz insan olmaz! Əsasən də qızlar.Hər bir qızın hər zaman əsl sevgiyə ehtiyacı var!
Sevənlər hər biri özünəməxsus tərzdə sevir,sanki dərəcəni,səviyyəni özləri müəyyənləşdirir.
Sevgi xüsusidir. Bu mənəvi tələbatdır.Bu,həyatın bəzəyidir.O,həyatın şah əsəridir.
R.Taqor yazırdı : " Hökmranlıq dedi : " Mənimsən, dünya! " Dünya öz taxtında qul etdi onu. Sevgi “Mən səninəm dünya” – dedi. Dünya sevgiyə azadlıq verdi…”
Hörmətsiz sevgi, sevgisiz hörmət – bunlar mümkün deyil. Sevgiyə qarşı sevgi – bu,adi münasibətdir. Nifrətə sevgi isə ən ali...
Sevgi nədir? Məncə,başqalarının xoşbəxtliyini tapmaqdır. Əsl sevgi o birinin bədbəxtliyinə gətirib çıxarmamalıdır...
Sevgi müharibə kimidir.Onu başlamaq asan, qurtarmaq çətindir...
Sevgi bəşəri hissdir,mənəvi təlabatdır,pak niyyətdir...
Sevgi yanıqlı ahlardan göyə qalxan bir dumandır,sevgi əqilli dəlilikdir...
Sevgi zəhər kimi acı,bal kimi şirindir...
Sevgi kordur,lakin o gözlər gözsüz də bizi istədiyi yerə apara bilər...
Sevgi insana bəzən əzab,bəzən isə həzz verəndir...