i özündə görür,baş verənləri öz hərəkətləri ilə əlaqələndirirdi.Müəyyən məqamlarda bu fikir doğru idi.Hardasa qürur,əyilməzlik hissi aralarında münaqişə baş verməsinə səbəb olurdu.Bir-birilərini çox incidirdilər.Qız fikirləşirdi ki,ayrılıq hər şeyi həll edə bilər.Ona görə də ayrılmağı təklif etdi.Oğlan heç etiraz etmədi.Edilən təkliflə razılaşdı.Qız hiss edirdi ki,oğlan ona qarşı soyuyub.Bir daha buna əmin oldu.Qarşılıqlı razılaşıb ayrıldılar.Səhəri gün qız bütün gün məktəbdə özünə gələ bilmədi.Partasıni kənara çəkib iki dərsi durmadan,lal-dinməz ağladı.Sinifdə iki ən yaxın dostu var idi.Hətta onlarla belə danışmaqdan imtina edirdi.Dərsin sonunda qiz dostlarınım birindən xahiş etdi ki,əyər bir gün mənə nə isə olsa mütləq və mütləq ona çatdırarsan ki,onu həyatımdakı hər şeydən çox sevirəm.Söhbəti kənardan eşidən qızın digər dostu onun nə demək istədiyini başa düşdü.Nece lazımdısa danladı.Amma qız fikrindən daşınmadı.Dostu söz verdi ki,sabah ona həyatına son qoya biləcək dərman gətirəcək.Verdiyi sözün üstündə durdu.Dərmanları gətirdi.Qız çəkinmədən dərmanları götürdü.Hətta o bir dəfə də özünə qəsd etməyi gözə almışdı.Bu dəfə də ölümü gözə almışdı.Amma dostları buna imkan vermədi.Qız yalnız bir cümləni təkrar edərək onlardan uzaqlaşdı. ...MƏN ONSUZ YAŞAYA BİLMİRƏM...
Hal-hazırda gənclər bir müddətdi ki ayrıdılar.Hər ikisi öz həyatını yaşayır.Amma necə?Onu isə bir