Səma ağlayırdı. Bir damla sən istədim kül rəngi buludlardan... Sən, gəldin. Sənə aid olan məndə ki səni buraxdıb , mənə aid olan duyğularla birlikdə yox olub getdin. Gəldiyinə sevinmədiyim kimi getdiyinə də kədərlənməmişdim. Bu gəlişin əslində bir gediş olduğunu bilirdim.
Danışırdıq, üstü bağlı cümlələr altında. Bu eşqin qeyri-mümkün olduğunu söylədikdən sonra nələr danışdıq bilmirəm. Gözlərimdən iki bülbül balası qanadlanıb çiyinlərinə qondu. Duyğularımda səndə idi artıq, ürəyim kimi...
Getməyinə qarışa bilmərəm, niyə duyğularımı da apardın? Sənə bir daha yazmamam üçünmü? Əgər elə isə məndəki səni aparmalı idin.

Yanıldın...

Səndən duyğularımı istəyirəm yalnız. Dönməyəcəyini bildiyim üçün səni istəmirəm. Hər yağışda göydən bir damla sən gözləsəm də, hər küləkdə səni axtarsam da...

Gedişinlə vulkanlar partladı içimdə. Sənsiz yağışlarda çatmır söndürməyə. Bir tək səni qurtara bildim könülümdəki fəlakətdən. Nə qədər yaxşı bilsəm də dönməyəcəyini, bir damla sən çatardı könülümün atəşini yox etməyə.Ayrılığın verdiyi sərxoşluq keçmədi hələ də. Hər kəsi sən sanıram. Hər gecə səmaya şəkilini çəkirəm ulduzlarla. Səni sənsizliyin ilə yaşayıram.Dön sevgilim belə deyə bilmirəm, bir gün sənsizlikdə buraxıb gedər deyə.Hər gecə dualar edirəm, bir damla sən göndərsin deyə göylər.Ulduzlar belə "UNUT" deyir ayrılığın eşiyindəki könülümə. Onlar belə
anlamırlar artıq məni.


Və ayrılıq uzanan yolda tək sirdaşım.
Bu oyunun son səhnəsi olacaq;
Pərdə bağlandıqdan sonra,
Nə sən məni bir daha görəcəksən,
Nədə mən səni...
Bu birlikdə son oyunumuz.
Son dəfə gülümsə,
Son dəfə tut əllərimdən.
Sonra düşəcəyəm dibsiz qaranlıqlara...
Alqışlarla birlikdə göz yaşlarımı eşidəcəksən.
Bir gün...
Anlayacaqsan bir damla sən istəyişimin səbəbini.
Bax o zaman; səndə ağlayacaqsan!