əməl elədi və soruşdu:
- Bəs Saşa Jiqulin məni görməyə gəlməyəcək?
- Yox, yazıq bayaqdan iki dəfə zəng eləmişdi, sənin aeroportda itməyinə görə yaman nigaran idi. Həm də möhkəm əsəbiləşmişdi – bir qədər susub maraqlandım. – Yoxsa, Xyuqo sənin xoşuna gəlmişdi?
- Pis oğlan deyil bu Xyuqo – Salli cavab verdi.- Təyyarədə tanış olmuşuq… Yox, aramızda bir şey olmayıb. Mən sadəcə onun mənzilinə baxmağa getmişdim. Hündür bir binanın ən yuxarı mərətbəsində kiçicik bir otağı var. Pəncərədən baxanda bütün şəhər görünür… Yox, aramızda bir şey olmayıb. – O, yenə də təkrar edib ayaqlarını yerə sürtdü.
Mən gülümsündüm
- Belə çıxır ki, onun mənzili böyük olsaydı, sizin aranızda nəsə olacaqdı?
- Nə bilim, bəlkə də… – O, ah çəkdi – Mən yorulmuşam, Edvard.
- Okey, hər şey hazırdır. Duş qəbul edə bilərsən.
Salli itaətkarlıqla vanna otağına keçdi. Mənsə onun yerə tökülmüş paltarlarını yığışdırmağa başladım.
Əynində şortıdan başqa heç nə olmayan Salli mətbəxdə oturub aramla öz həyatını mənə danışır.
- … Sonra Olivye ilə rastlaşdım. O, fransız idi. 19 yaşı olmasına baxmayaraq çox dövlətli bir adam idi… O, məni həmişə bahalı restoranlara aparır və mənimlə yaxınlıq eləmək istəyirdi. Mən isə istəmirdim, çünki ondan xoşum gəlmirdi. Həmin vaxtlar mən Nyu-Yorkda yaşayırdım və özüm üçün iş axtarırdım… Bir dəfə Olivye dedi ki, dostu Stiv özünə müvəqqəti katibə axtarır. Mən bildirdim ki, məmnuniyyətlə razılaşardım, lakin kompyuterdə işləyə bilmirəm. Olivye isə bunun heç bir əhəmiyyəti olmadığını dedi. Elə ilk iş gününün sonundaca hər ikisi məni zorladı… Əslində mən özum də buna etiraz etmədim.
- Sən onları istəyirdin?
- Yox. Stiv də Olivye kimi eybəcərdi, həm də qocadır. 37 yaşı var.
- Bəs onda niyə razılaşdın?
- İşimi əlimdən buraxmaq istəmirdim. Stiv məni üç həftə saxladı. Və hər həftə 200 dollar maaş verdi. Həm də nəğd. – Mərc gələrəm ki, bu üç həftənin hər günü onlar səni yaxınlığa məcbur ediblər… Yoxsa elə olmayıb?
- Demək olar ki, hə.
- Bu ki, əməlli-başlı