Ailə xoşbəxtliyi mürəkkəb fenomendir, ancaq onun sosial-psixoloji şərtləri çox sadədir. Bu şərtləri öyrənmək, onlara ailə həyatının pozulmaz qaydaları kimi əməl etmək zəruridir. Gəlin həmin şərtlərlə tanış olaq:

1. Ailə həyatı ilə yaşamaq lazımdır. Bu sözlər eyni dərəcədə ərə də, arvada da aiddir. Onlardan heç biri özünü həyat yoldaşından, uşaqlarından ayırmamalı, öz ömründə onların ömrünü yaşamalıdır. Bunun üçün ər-arvad ailənin sevinc və kədərini birlikdə yaşamalı, bir-birinin zövqünü, marağını və arzusunu nəzərə almalı, qayğısına qalmalı, asudə vaxtlarını bir yerdə mənalı keçirməli, öz xoşbəxtliklərini uşaqların səadətində axtarmalıdırlar.

2. Ər-arvad bir-birilərinə təkcə ər-arvad kimi deyil, birinci növbədə, ana və ata kimi yanaşmalı, uşaqların gözü ilə baxmağı öyrənməlidirlər. Biz bu yolla həm də uşaqlarımızın psixi sağlamlığınıqoruyuruq. Axı onların əhvalı ananın da, atanın da ovqatından asılıdır. Ata-ana münasibəti ər-arvad münasibətindən daha kövrəkdir, ülvi və müqəddəsdir. Arvad kimi bəlkə də qadından küsmək olsa da, ancaq ana kimi ondan küsmək olmaz. Küsəndə uşaqların gözünə baxın. Onda səhvinizi başa düşəcəksiniz. Ata evə gec gələndə uşaqlar yata bilmirlər. Hamısı nigaran olur. Onlarca blə misallar göstərmək olar. Lakin yuxarıda nümunələr məsələnin mahiyyətini dəqiqi ifadə edir: uşaqlar min tellə ana və ataya bağlıdır. Rişəsi uşağın qəlbində olan bu teləri qırsanız, onları ancaq bədbəxt edərsiniz.

3. Xoş ünsiyyət, söz-söhbətsiz, giley-güzarsız, ixtilafsız ünsiyyət. Bu əlamətlərə görə ailə xoşbəxtliyinin sirlərini müxtəlif istiqamətlərdə təhlil etmək olar. İki səciyyəvi hala diqqəti xüsusilə cəlb etmək lazımdır.
Ailə münasibətlərini xərçəng kimi içindən didən-dağıdan birinci halı deyingənlik adlandırıblar. Deyingənlik təkcə ailədə deyil, bütün sosial qruplarda insanları bezikdirir, təngə gətirir, bir-birindən soyudur, hisslərini öləzidir, şəxsi münasibətlərini dəyişir. Deyingən adamdan hamının zəhləsi gedir: ondan gen qaçır, uzaq