Artıq 7 il keçib aradan amma səni bir dəfədə olsun görməmışəm,səsini bir dəfədə olsun eşitməmişəm.Eyni küçədə yaşayırıq heç qarşılaşmamışıq da.Demək qismət deyilmiş.
Sən mənim ilk sevgim olmusan.İllər keçim səni artıq sevməsəmdə unutmamışamda.Necə unuda bilərəm axı?!Hərdən yadıma düşürsən nömrəni yığıram,nömrənidə unutmamışam.Hələ silə bilməmişəm beynimdən.Uzun bir müddətdir zəng çatmırdı.Yəqin Vətəndə deyildin.Bu gün yenə yadıma düşdün. Bilmirəm hardan.İlıq bir təbəssüm çökdü dodaqlarıma,gözlərim dalıb getdi o illərə.Artıq sənin xatirələrin mənə əzab vermir.Xoş bir anı olaraq qalıblar...
Düzdür səninlə demək olar heçnə yaşamamışıq.Hər şeyi mən və mənim qəlbim yaşayıb.Çünki səni mən, uzaqdan-uzağa sevmişdim.
Hələ indiyə qədər bağışlaya bilmirəm özümə niyə özümə inanmırdım.Əgər özümə bir damla da olsa inansaydım hər şey başqa çür olardı.Bilirəm sənində məndən xoşun gəlirdi.Bunu dodaqların deməsədə gözlərin deyirdi.
Axdarıram bir səbəb tapmağa çalışıram,axı niyə bu qədər qorxaq oldum?! Səbəb yox idi axı...
Səbəb xariçi görünüşüm də deyildi.Ətrafımdakı insanların dediyinə görə çoox gözəl idim.Hətda hisslərimdən xəbərdar olan dostlarım səni mənə yaraşdırmırdılar da. Bilmırəm… məni təəssüfləndirən indi yalnız qorxaqlığımdır.Nə isə....
Tel götürürəm nömrəni yığıram,əlim ayağım əsir.Nəhayət çağırır.Cooox sevinırəm.Gözlərimdən yaşlar boşalır bir anlıq və sən tel götürürsən.
Alo.Alo...
Səsinə qulaq asıram.Yeddi il həsrət qaldığım səsinə. Mən isə sakit dururam.
Nə deyə bilərəm axı,Zamanında deyə bimədim hisslərimi, indi deməyimin nə mənası var axı.
Artiq gecdi.Səni Sevmirəm artıq.Sadəcə şirin bi xatirəsən mənim üçün.Uşaqlığımın və gənçliyimin şirin bir xatirəsi.Saflığımın təmizliyimin, ülvi sevgimin bir nişanəsi.Səninlə bitdi demık olar ki bütün saf hisslərim.Səndən sonra sevmədimmi?!Sevdim...Amma başqa cür səni sevdiyim kimi deyil!
Təəssüflənirəm səni öz səhvim ucbatımdan itirdiyim üçün.Amma dəyişməyəsi bir
həqiqət var. Sən mənim hər zaman ilk sevgim olaraq