İnsanoğlu bir gün;

Vergülü itirdi: Söyledikleri birbirine qarışdı.

Noqteni itirdi: Düşünceleri uzanib getdi, ayıramadı onları.

Nida işaresini itirdi bir gün: Sevincini, hirsini, bütün duygularını itirdi.

Sual işaresini itirdi bir gün: sual vermeyi unutdu. Her şeyi olduğu kimi qebul etdi

İki noqteni itirdi bir gün: Heç bir açıxlama ede bilmedi.

Heyatının sonuna geldiyinde, elinde sadece dırnaq işaresi qalmışdı. “İçinde de yalnizca başqalarının düşünceleri vardı.