"Xəstə" sakitcə otağa daxil olur,
əyləşir və tələsmədən həkim ilə
söhbətə başlayır:
-Düşünmüsən ki, niyə külək
kobudcasına məzələnir ağacların
incə budaqları ilə? Bəlkə, oynayır
onlarla, sevir, gizlədir qəlbinin
qaranlıq künclərində. Deməli,o
yazıqdır, o acizdir sevginin
qarşlsında, onu qınamayın.
Üstündə min bir səs-küylü
hadisələr baş verən asfalt. Qoy
qulağını üzərinə, nəfəsini saxla.
Eşidirsən? Qışqırır torpaq altdan :
"boğuluram, xilas edin!"
Yönləndir gözlərini o ucsuz
bucaqsız səmalara. Hə, yağış
yağır, sevirsən yağışı, sevinirsən,
gülümsəyirsən.
Amma dayan! Heç düşünmüsən
ki, mələklər axmaqlıqlarımızla
mübarizədən bezib, qalxıb
göylərə, tüpürürlər üstümüzə?
Dəniz...Mavi dəniz...Gözəl çırpınır...
Dalğaları qışqırır, duyğuları yerə
göyə sığmır. Hələ o səs... O,
sahilnən bir birini sevir sanki. O
sənidə sevir sanki. Bəlkə bağırır
qulaqlara batmayan səslə, əlləri
(dalğaları) ilə itəliyir, çırpır özünü
qayalara "əl çəkin mənnən,
yığışdırın gəmilərinizi, bəsdir
çapdız məni, bəsdir sorduz
qanımı(neft).
Zəlzələ, dəhşətli zəlzələ. Niyə olur
bu hadisə? Ata ve oğul misalı
götürək. "Ata oğlunu çox istiyir.
Balaca oğul səhv hərəkətlər
edəndə, atası onu bağışlaya bilir.
Amma bəzən onun səbr kasası
dolur. Və hərdən bərk şillə vurur
oğluna." Buda bizə şillədir,
özümüzə gələk deyə.
Çaylar. Onlar həmişə qaçırlar və
ümidləri var. Niyə? Çünki
mundarlıqları, yalanları,
xəyanətləri, ikiüzlüləri, paxıllıqları
və s. görüb baş alıb qaçırlar. Və
heç vaxt dayanmırlar, elə bil
"təmiz" yer axtarırlar, məhs buna
görə də ümidləri var.
İnsanlar çox sırtıqdılar. Doktor,
bilirsiz niyə? Günəş batdı, hava
qaraldı, insanlar elektrik cihazlar
kəşv etdi. Göl quruyur, süni
kanallar yaradılır
Ağaclar boy atır, insanlar onları
məhv edir. Ağaclar havanı
təmizliyir, insanların mənasız
fabrik və zavodları kirləyir.
İnsanlar vəfat edir, o birisilər klon
yaratmaq həvəsinə düşürlər.
Doktor, insanlar çox ağılsızdılar.
Bilirsiz niyə? Çünki bir