birini başa
düşməmək üçün, cür bə cür
dillərə müraciət edirlər. İllərin
zəhmətini iki saniyədə cırıla bilən
kağıza satırlar. Rüşvət verirlər ki,
bilik almasınlar. Özlərini
sığortalıyırlar. Sonda onlara qalan
qəbir pulu olur. Təhsil alır, sonda
parkda yatan sərxoşa dönür.
İntihara qalxışır. "ay aman yaşaya
bilmir onsuz, ürəyi dözmür"
Yox, sadəcə güya elə cəsarətlidir
ki, ozünü özünə göstərir.
Yaşamaq ölümə doğru
addımlardır. Bir çoxunun arzusu
rahat yaşamaqdır. Bəlkə deyək
rahat ölmək muradı ilə yaşayırlar.
Fikir vermisiz, artıq yalana ehtiyac
olmayan bir yerdə istifadə olunur.
Bilirsiz niyə? Çünki qanları
zəhərlənib. Onlar yalanın
əsirləridilər.
Eşitmisiz ildırım çaxanda? O,
dəhşətli səs. Düşünmüsüz ki, bu
şeytanın əzəmətli gülüşüdür.
Nİyə? Hərdən, o, qələbələrini
qeyd edəndə özünü saxlaya
bilmir.Bir dəqiqə , doktor, siz heç
düşünmüsüz ki, axı niyə və nə
üçün yaşayırsız?
Doktorun üzündə mənasız bir
mimika yaranır və o üz-gözünü
turşudaraq söyləyir:
-Ehh xəstə. Bütün bu
söylədiklərindən elə qənaətə
gəldim ki, hələdə
sağalmamısan...Heyif... Uşaqlar
gəlin, aparın onu öz otağına... Bəs
sənin son sözün?
Beş saniyə sükutdan sonra,
"xəstə" söyləyir :
- Biz heç vaxt yaşamamışıq, biz
sadəcə yaşamağa ümid