Beləmi sevirdin məni?
Beləmi, sevirdin ki, mən artiq yoxam sənin üçün.
Niyə yoxam? Heç bunu fikirləşirsən..?
Bəs bir-birimiz üçün yaranmışdıq? Bəs mənsiz yaşaya bilməzdin? Yaşayırsan.Hətta heçnə olmamış kimi...
Hətta məni tanımadığın bir insan kimi...

Mənə görə nələrdənsə keçməyə dəymədi...?
Dəymədi yeri gəlsə mənə görə ölümədə getməyə?
Bir saat yox, bir dəqiqəyə yox, bir saniyə içində çıxıb getdin...
Arxanca göz yaşlarıyla baxdığımı fikirləşmədən...
Mənim nələr çəkəcəyimi, mənim həqiqətən SƏNSİZ YAŞAYA BİLMƏYƏCƏYİMİ bilə bilə getdin..
(Düzdür yaşayıram amma buna yaşamaq demək olarsa...)
Necə getdin? Necə eledin bunu? Başa düşə bilmədim...
Bütün dərdləri, bütün problemləri mənim üstümə atıb getdin...Keçmişdə olduğu kimi...
Yenə o fikirlərnən birgə yaşadım...Amma köməyimə çatan olmadı...
Məni sevsəydin ede bilərdin bunu?

Bilmirdin günlərlə qızmar günəş altında qalan torpağın suya ehtiyacı olduğu qədər sənə ehtiyacım olduğunu?
Amma mən....
Getdiyin o andan indiyənə kimi səni bir saniyə də olsun fikrimdən çıxarda bilmədim.
Sənin geri qayıtmağını gözləmək ümüdi ilə yaşadım...
Sevginin insana nə qədər əziyyət verdiyini gördüm...
ARTIQ YOXSAN... Bunu qəbul eləmək məcburiyyətində olduğuma baxmayaraq heç cür qəbul edə bilmədim...
Sənsiz heç nə edə bilmədim. Səni unutmağa çox çalışdım. Amma alınmadı...
Mən sənin kimi sevmədim... Hər şeyə sənin kimi adi baxa bilmədim...
Sən mənim üçün mən sənin üçün olduğum kimi dəyərsiz olmadin...
NƏ SƏNİ, NƏ SƏNİNLƏ KEÇİRDİYİM GÜNLƏRİ BİR AN OLSUN BELƏ UNUDA BİLMİRƏM...

Sonda ən çox darıxdığım və deyə bilmədiyim bir sual.... " Dərsiniz boşdursa gəlim görüşək...?"