41) Fermanli pishik
Bir kishinin bir ogru pishiyi var idi ki, sahibini lap bogaza yigmishdi. Bir gun kishi pishiyi tutub, el-ayagini saqqizla taxta parchasina yapishdirir ve onu chaya buraxir. Deme ki, bu chayin bir qolu xelife Haruner-Reshidin heyetinden kechirmish. Harun chayda chimerken pishiyi gorub teeccub eledi, emr verdi, pishiyi tutub getirdiler.
Pishiyin ayaqlarinin saqqizla taxtaya yapishdirilmasi Harunu daha da heyretlendirdi. emr eledi, pishiyin el-ayagini taxtadan ayirib temizlediler. Sonra xelife:
- Pishik Harunun azadkerdesidir, her kes ona eziyyet verse, boyuk tikesi qulagi boyda edilecekdir!
Fermanini yazdirib pishiyin boynundan asdirdi. Pishiyi buraxdilar. Pishik geze-geze gelib kechmish sahibin evini tapdi. Kishi gordu ki, pishiyin boynuna ne ise baglanib, achib oxudu. Xelifenin fermanindan xeberdar olcaq arvadina dedi:
- Yigish, arvad, buradan kochek. Biz pishikle fermansiz bacara bilmirdik, indi fermanla ona neyleye bilerik?!
Kishi avadanligini bir arabaya yigib bir bash xelifenin huzuruna surur ve erz edir:
- Evi verdim pishiye, indi goster haraya kochum!

42) Ferq qoymur
Bir kishini vari-yoxu bir ineyi, bir de eshsheyi vardi. Cholden ot-elef yigib eshshek ile dashiyir, ineye yedirdir, sudunu satib kulfetini dolandirirdi. Son gunler eshshek kishini incitmeye bashlamishdi. Tez-tez soncuq atir, anqirir, noxtasini qirib qachir, ya da oz axurunun ot-elefini yeyib qurtaran kimi soxulurdu ineyin axuruna. Kishi eshsheyin elinden lap tenge gelmishdi. Bir axsham namazini qilandan sonra uzunu tutdu goye:
- Perverdigara, ozun gorursen ki, bu eshshek meni cana getirib. Raziyam ki, ot-elefi ozum dalimda dashiyam, teki bu eshsheyi menim yaxamdan et, Ezraili gonder onun canini alsin.
Kishi seher yuxudan ayilib gordu ki, ineyi olub. Hirsle chixdi chole, uzunu goye tutub dedi:
- Perverdigara! Sen nece allahsan ki, eshshek ile ineye ferq qoymursan?! Men xahish eledim ki, eshsheyi oldur, sen ise ineyi oldurdun. Daha sene ibadet