Ürəyimi qırmaq suya yazı yazmaq qədər çətindir. Ürəyimi düzəltmək isə gecə doğan günəşə toxunmağa bənzər. Sən o suya yazı yazdın. İndi günəşin doğulmasını gözlə.

İndi daha yaxşı anlayıram ki, Nəfəs almaq deyilmiş, yaşamaq. Atəşlərdə yanmaq kimi bir şey, Səni sevərkən, sənsiz olmaq...

Səma ulduzlarla dolu idi, mən hamı/həmişə səni düşünərkən. Hüzn ulduzları qoydum adlarını, səni xatırladır deyə. Eyni onlar kimi səndə məndən çox uzaqlarda idin.
göz qırpardın uzaqlardan səssizcə. Mənsə hamı/həmişə səni gözlədim, qırıq ürəyim, yaşlı gözlərimlə.

Aynaya baxınca özümü deyil böyük bir ürək .Və o ürəkdə ondan da böyük bir sən gördüm.

Yağış vurursa pəncərənə, Anla ki o zaman mən ağlayıram. Yağış pəncərənə vurarkən ,Mənim gözyaşlarım da ürəyimə vurur; Eynilə yağış kimi..

Mənə qalsa səmadakı bütün ulduzlar yerinə bütün insanlara .Sənin gözlərində ışlıdayan bir cüt ulduzu göndərərdim.

Ya durğun olmalı dəniz ; ya dayanmalı ya da qudurmalı, Sonuna qədər saplanamayacksa xəncər qınıda dayanmalı , Sevən ölənə qədər sevilməyəcəksə başdan unudulmalı.

Sən ən böyük sevgini hakedecek qədər mükəmməl , Hər kəsin sevməyi layiq olmayacağı qədər xüsusisən.

Sən dünyaya sürgün bir mələksən .Və mən səni o qədər çox sevəcəyə(i)mki .Bir daha cənnətinə dönə bilməyəcəksən

Nə səni unutmaq kimi bir səy var ürəyimdə, Nədə eşqimi qızışdıran bir külək , Nə səni görmədən dayana biləcək qədər güclüyəm, Nə də itirməyə söykən/dözəcək ürəyim var.

Sevgi bir ulduzdur yanıb sönən , Gömgöy bir düşdür səmada heç ölməyən , Sevənlərin şamıdır sevgi , Əriyib də heç bitməyən.

Əgər bir gün sevmək istəsən əvvəl özünü sev, Daha sonrada istəsən məni, Amma məni; məni sevər kimi deyil özünü sevər kimi sevməlisən, Çünki mən səni elə sevdim.

Bir gün gəlib soruşacaqsan mənimi daha çox sevirsən yoxsa Tanrınımı deyə. ..Ben heç düşünmədən Tanrını deyəcəyə(i)m və sən küsüb gedəcəksən.
Amma haradan biləcəksən içimdəki Tanrının sən olduğunu...

Həyatda üç şeyi sevdim; səni,