Siz siz deyilsiniz. Əvvəlki sizliyiniz yoxdu artıq. Tamamilə, gövdənizdən taaa baş ucunuza qədər yenidən rənglənmisiniz. Ahənginiz dəyişib. Xarakteriniz, mənliyinizdə həmçinin. Siz hər şeyi qurban vermisiniz. Qatilsə "eşqdir". Düşünə bilirsinizmi bu qədər şirin bir qatil olarmı heç. Bu qatil sizin qanınızı sön damlasına kimi içinə çəksə də canla başla ona can yandırırıq. O bir oğrudu. Hansı ki, hərşeyimizi oğurlayır. Yox yox o heç 4 divarda buraxmır,tamamilə hərşeyi oğurlayır. Çünki ona hər şeyi verən elə biz özümüzük. O nə qapı döyməyi bili, nədəki insandan icazə akır. O elə bir şeydi ki, səni tutur və ömrünün son gününə qədər buraxmır.
Uşaq ikən hər birimiz böyalarla oynayırıq. Bax eşq odu. Bizi hər rəngə boyayır. Al əlvan oluruq. Qara rənglə də boyayır çox vaxt. Amma insan əgər aşiqdirsə o qara rəngi belə ağ görür. Eşqin sabahı da, günortası da, axşamı da eynidi. O bir dənədi. Amma hər kəs üçün fərqlidi.

Ey aşiq kəslər.

Kəpənəyin çiçəyə incəliklə toxunduğu kimi, bizdə sevdiyimizə toxunuruq. Bu eşq deyilmi?
Yağışın yerə şillə vurduğu kimi, bizdə sevdiyimzə şillə vururuq. Bu eşq deyilmi?
AnanIn körpəsini öpduyü kimi, bizdə böyük körpəmizi öpürük, Bu eşq deyilmi?
Qar dünyanı qışda örtür, bizdə gecələri yatan dünyamızın açılan üstünü örturük. Bu eşq deyilmi?
Bir uşağın daddığı şirinyyat qədər, o da bizə şirin gəlir. Bu eşq deyilmi?
Sıxılan o bərk yumuruqlar qədər, bizdə onu qucaqlayırıq. Bu eşq deyilmi?
Körpə bədəni tək yumuşaq dodağı var. Çiçək ləçəyi tək əlvan əlləri. Bu eşq deyilmi?
Şəlalədən də betər axan gözyaşı var. Bu eşq deyilmi?
Əmması var, əksiyi var, səhvi var, qüsuru var, döğrularına qarışıq. Bu eşq deyilmi?
Təbəssümü var ki, insanı ən müqəddəs şeylərdən belə uca edir. Bu eşq deyilmi?
Hirslənişi var, bizi qəzəbləndirən, min hala salan hirsi. Bu eşq deyilmi?
Və var ki, var onda hərşey var, ilahililik, müqəddəslilik, alilik, hərşey var.

Eşq, sevgi, məhəbbət, ehtiras. Bunlar yeganə şeylərdi ki, kimdən soruşsan sənə ayrı bir cavab