Küsmək olmur sevgidən, Unutma! Ürəyində bir adın imzası var və sən onu silə bilməzsən..

Söküb ata bilmərsən nə qədər məşğul olsan da.. Səninlə birlikdə böyüyər içinədki həsrət, sevgi, ağrı, əzab, hüzn..

Əvvəlcə onu hiss edərsən başqasına toxunanda..

Unutma! Bir dəfə sevəndə uzun müddət yanarsan.. Hirslər ürəyində yığılarkən sən azalarsan..

Dilindən küfr, əlindən qədəh əskik olmaz.. Günlər belə keçər və sən bunlara öyrəşərsən..

Unutma! Səhərlər artıq gecikər, istər sağa dön, istər sola..

Gözünə yuxu deyil, gedənin xəyalı gələr.. Özünü şeirlərdə tapmağa çalışarsan..

Əlin siqaretə gedər hər on dəqiqə də bir.. Pis zəhərlənərsən..

Unutma! Bir müddət güvənməyəcəksən heç bir insana..

Özünə sığınacaqsan, sevgi haqqında danışılanda sən susacaqsan..

Oflarla, ahlarla başlayacaqsan hər cümləyə.. Ətrafında səndən başqa hər kəs haqsız olacaq..

Sənin haqlılığınsa, çarəsiz gedəcək zibilə..

Unutma! Bir gün qaldığın yerdən başlayacaqsan, biri səni tapacaq..

Əvvəl qorxacaqsan köhnə ağrılara tutulmaqdan, bir az qaçacaqsan..

Nə qədər müqavimət göstərsən də boş olacaq, insansan, sevəcəksən..

Köhnə əzablara baxıb küsmə sevgidən.. Qeyri-müsəlmana hirslənib orucu pozmaq olmaz..

Sök, at başından görəsənləri! Bir sümük eyni yerdən iki dəfə qırılmaz..

Artıq qaralmaz gecələrin.. Bir daha yaşlar axmaz gözündən..

Səhərlərin gecikməz.. Kim bilir, bəlkə də ağladığın günlərə gülərsən..

Bir dəfə öldün, bir daha ölməzsən..