Bu səhər hüznlüyəm, toxunsalar, ağlayaram.. Ürəyim ağrılarla doludur, yoxluğunun ilk səhərində..

Unutmuşam saatları, zamanlar dayanıb sənin üçün.. Gedişinə səhərlər belə üsyan etdi..

Sənsiz günəşlər belə doğulmur, gözlərimdə.. Zaman mərhəmətsiz, zaman xain..

Bir sözünlə günəşlər batırmısan, səhərlərimdə.. Atıb getmisən məni bir küncə..

Yoxluğun mənə doyar, mən yoxluğuna susamışam.. Ağılıma gələndə qurtum-qurtum tükənərəm..

Yoxluğunun ilk səhərində.. Bir gün gəlir mən də çıxıb gedərəm həyatından..

Amma o zamana qədər min dəfə ölərəm.. Min dəfə dar ağacına asaram duyğularımı..

Amma yenə də fayda verməz, üsyan edərəm taleyimə.. Dodaqlarım boykot edib adını vaxtsız..

Matəmini dalğa-dalğa yazaram gecələrimə.. Gözlərim sənə ağlar, əllərim səni yazar..

Mən çəkər gedərəm həyatından, sən qalarsan o şəhərdə.. O şəhərdə insanlar tez unudular, tez bitər sevgilər..

Lənət olsun bu qarşılıqsız sevgimə.. Lənət olsun məni heç sevmədiyinə....

Mənim olmayacağını bilərək yazacağam.. Və mənim heç olmadığına görədir içkim..

Vəd edəcəyim bir şey yox sənə məndən başqa.. Amma sən məni anlamadın, istəmədin əsla..

Uzaqlarda işıq var, amma sənin işığına bənzəməz.. Elə bir atəş yandırdın ki, məndə yazmaqla bitməz..

Sən məni axtarmazsan, darıxmazsan bilirəm.. Mən səni əsən yellərdən belə soruşuram..

Elə bir mahnı olsa ki, səni izah etməsə.. Elə bir şeir olsa ki, səni yazmasa..

Elə bir gün olsa ki, sənlə doğulmasa..
Yoxluğunun ilk səhərində sənə həsrətim sarılmasa..