Göstərsin özünü insanlara.. Onlar da xoşbəxt olsun, sizin xoşbəxt olduğunuz kimi.. Unutmayın ki; Sevgi öyrənilməz.. Sevgi öyrədilməz...
O, onsuz da insanın içində var olan bir duyğudur.. Amma o duyğuların xaricə çıxa bilməsi üçün kömək etmək lazımdır.. O duyğuların hər kəsə peyvənd edilməsi üçün.. Bəzən bir uşaq görərik.. Soyuqda, aç və çarəsiz.. Kədərlənərik, getmək istəyərik yanına, qucaqlamaq, oxşamaq gəlir içimizdən uşağı.. Kömək etmək istəyərik ona.. Kimsəsizdir, sevgiyə möhtacdır deyə..
Amma çox vaxt gedə bilmərik yanına.. Bir şey mane olar bizə.. İçimizdə ona qarşı sıx duyğular hiss edərik amma bunu hərəkətə keçirə bilmərik.. Sanki "mütləq başqa biri kömək edər" düşüncəsinə qapılarıq.. Amma o an düşünə bilmərik, o "başqa biri" nin biz olmalıyıq.. Sevgini tətbiqə keçirmək , "başqa biri" nin edəcəyi şeyi, bizim etməmizdir.. Sevgi, bu şəkildə peyvənd edilər.. Sevgi ancaq o "başqa biri" nin edəcəyi şeyi, özümüzün etməsiylə reallaşar, "başqa biri" ni gözləməyin..
Çünki "başqa biri "də, "bir başqa biri" ni gözləyəcək..
Və o uşaq, həmişə "bəzilərinin" sevgisinə həsrət yaşamağa məhkum olacaq.. Sevginizi göstərmək üçün gecikməyin..
Unutmayın !
Sevgi öyrənilməz.. Sevgi öyrədilməz..
Sevginizi paylaşın.. Hər kəs ortaq olsun sevginizə..
Sevgi paylaşanda