səni sevmək kimi deyil...


Yatagini gül yarpaqlarıyla, yuxularını çobanyastığılarla bəzədim, üzərini sevgimlə örtdüm bütün kabuslarını da mən al/götürdüm ki sən rahat yat birtanem!


Askim yatagin, sevgim yorğanın, yüregim yastigin olsun yaxşı yat birtanem.


Sən səni sevəni görməyəcək qədər korsansa, O da sənə sevgisini söyləməyəcək qədər qürurludur.


Yarpaqlar saralıb tökülərkən yerə, yaslı gözlərini çevirib göylərə, hər gün istəməm yilda bir dəfə, adimi xatırlamağı sakit/sakin unutma!


Kimsən sən? Yasamak istəyib də yasayamadigim ümidlərim, fərqində olmadan yillardir bekledigimmi? Kimsən sən? Sən mənim sevdigimsin, sevdigimi söyleyebildigim...

Səni dənizdəki qumlar, göydəki yildizlar, meşədəki agaçlar, dünyadakı insanlar, okeandakı sular və günesin isiklarindan daha çox sevirəm.


Səni dənizdəki qumlar, göydəki yildizlar, meşədəki agaçlar, dünyadakı insanlar, okeandakı sular və günesin isiklarindan daha çox sevirəm.


Sevginin oldugu yerdə mantik olmaz deyərlər... Nə qədər dogru! Səni o qədər çox sevirəm ki ağılım basimdan getdi... Birlikdə daha nə qədər sevgi dolu xoşbəxt günlərə