Bir gun okeanda yol alan bir gemi qezaya dusherek batır. Gemiden sag xilas olan adamı, dalgalar kicik, kimsesiz bir adaya qeder suruyur. Adam ilk gunler ozunu qurtarmasını ucun ALLAHa yalvardı ve komek taparam umidiyle ufuqe baxdı. Amma ne gelen oldu, ne geden… Daha sonra kulekden, yagısdan ve zererli heyvanlardan qorunmaq ucun agac budaqlarından ve yarpaqlardan bir daxma etdi. Sahilde tapdıgı, gemiden arta qalan konserv, kompas kimi esyaları bu daxmaya qoydu. Gunler hemise eyni sekilde kecirdi. Balıq ovlayır, bisirib yeyir ve ufuqu musahide edir, ozunu qurtarması ucun ALLAHa dua edirdi. Bir gun sirin su getirmek ucun daxmadan cixdı ve geri donduyunde daxmasının alovlar icinde yandıgını gordu. Tustu, reqs ede ede goye yukselirdi. Bashına gele bilecek en pis shey idi bu. Keder ve hirs icinde dondu qaldı. İndi bu kimsesiz adada, bashını soxa bileceyi bir daxma bele qalmamıshdı. "ALLAHım, bunu mene nece ede bildin?" deye feryad etdi. O geceni keder ve uzuntu ichinde kechirdi. O qeder dua etdiyi halda, bashına bu hadise geldiyi ucun ALLAHa sitem etdi. Ertesi seher erken saatlarda, adaya yaxınlashmaqda olan bir geminin fit sesiyle oyandı! elden dushmush adam ozunu qurtaranlardan sorushdu "Menim burada oldugumu nece anladınız?" Cavab onu hem chashdırdı, hem de utandırdı: "Tustuyle verdiyiniz ishareni gorduk!"