qısqandım bədənini.
Qeyri-mümkün idi bilirəm bu sevgi. Eynilə qanadları qırıq kəpənəyin mavi səmaya duyduğu sevgi qədər qeyri-mümkün idi bu sevgi.
Amma düşünmədim qeyri-mümkünlüyünə, yıxılmadım təkliyinə. Bir nəfəs bildim sevgini, üşümüş könlünü dilimdəki dualara qucaqlayıb ürəyimdəki ilıq arzularla böyütdüm səni.
Səni yaşayarkən heç bir zaman dayanmadım. Yoxluğunda, varlığına sarıldım; varlığında gözlərinə. Gedişlərim həmişə ağrılarında yanmağa; gəlişlərim isə həmişə sənə idi.
Mən səni gülüşlərin üçün sevsəydim; heç bir zaman günahlarına zamin olmazdım. Mən sənin ağrılarını sevdim. Ağrılarını bədənimdə saxlayıb gözlərindəki Cənnəti tənəffüs etmək üçün sevdim