Uşaq ikən bir gün ANAm “qəlbim çox yorğundur ”demişdi.O zamanlar ANAmın nə demək istədiyini anlaya bilməmişdim.Amma çox maraqlı idi,ANAmın qəlbinin niyə hər gün yorulduğunu bilmək istəyirdim..Bi az gəzən zaman ayaqlarımız ağraya bilər,çox oxuyanda beynimiz yorula bilər,amma insanin qəlbinin hər gün yorulması necə olurdu görəsən…ANAm bu sözü dedikcə bir qirağa çəkilirdi…ANAmın ağrısı olduğunu düşünüb ağlayardım.Görəsən qəlb harda yerləşir,niyə yorğun olurdu!?

Bir gün məktəbdə müəllim insan orqanlarından bəhs edəcəyini dedi.Sanki yerimdən sıçradım.Səbirsizliklə müəllimin dərsə başlamasını gözlədim.Anlatdıqlarını gözlərimi qırpmadan dinləyirdim.Əvvəl insan skletini gətirdi otağa.Sonra başladı orqanlar haqqında məlumat verməyə.Müəllim bütün orqanlar haqqında danışır,onların insan bədənindəki funksiyalarını başa salırdı.Əvvəl mədədən başladı,ağciyərlərdən danışıb ürəyə keçdi.Hər şey haqqında danışdı.Mən də “qəlb” haqqında məlumat gözləyirdim.Müəllim qəlb haqqında danışdıqdan sonra ANAmın hər zaman üzən bu orqanın necə olduğunu görəcək,insan bədənindəki vəzifəsini öyrənəcəkdim.

Müəllimin qəlb haqqında danışmadığını görüb əl qaldırdım,sual vermək istədim :

-Müəllim,qəlb harda yerləşir və hansı orqanımızdır?

Sualı eşidən yoldaşlarım da qoşuldu suala : “Həqiqətən,necə orqandır?” , “Harada yerləşir?”

Müəllim həm mənim,həm də yoldaşlarımın sualları qarşısında saxlaya bilmədi özünü və güldü :

-Qəlb deyə bir orqanımız yoxdur.

… O gün dərsdə üş şeyi anlaya bilmədim.Birincisi,niyə mənim sualıma güldüyünü.Sonra niyə onun “Qəlb deyə bir orqanımız yoxdur” deməsi.Və sonda olmayan bir orqanın niyə hər gün ANAma əzab verdiyini.

Evə gələndə ANAma müəllimə verdiyim sualı və onun mənə verdiyi cavabı deyəndə ,ANAmın niyə güldüyünü də anlamırdım.
“Qəlb”in nə olduğunu deyəsən böyüyən zaman biləcəkdim...
…Və böyüdüm….Qəlbim çox yorğundur ANA!!!