dodaqlarını öpmək gəlir içimdən. Saçlarını oxşamaq gəlir, əllərini tutmaq gəlir. Qoxunun bədənimə isidiyini hiss edirəm gecələr.
Bədəninin dodaqlarımda əridiyini hiss edirəm. Bunu məndən başqa kimsə bilə bilməz daha; səni kimsə mənim qədər mənimlə bir bütün olduğuna inandıra bilməz.
Get-gedə bu vərdişin içində itdiyimi görürəm. Məni yaşadığım zamanın xaricinə çıxarırsan. Bir gün tarix əvvəlində yaşayırıq bir gün buludların üstündə.
Açılmış bütün quyuların dərinliyi içimdə səni tapdığım yer qədər dərin deyil.
Vərdiş baramasını hörən bir ipəkqurdu kimi get-gedə tamamlayır bizi. Qorxunc bir yanğın başladı ürəklərimizdə.
Həsrət, qısqanclıq, arzu, nə varsa içimizdə hamısı birdən-birə alovlandı. Heç bir su bu atəşi söndürə bilməz daha.
Bu yanğın biz bir köz halına gələnə qədər çəkəcək. Əvvəl baxışlarımız alışdı bir-birinə, sonra barmaqlarımızın ucları.

Ən xoşbəxt olduğumuz yerdə ən güclü olacağıq səninlə.
KEÇMİŞDƏKİ BÜTÜN VƏRDİŞLƏRİN MƏNƏ ALIŞMAĞINA MANE OLA BİLMƏZ