Get-gedə Öyrəşirəm Sənə, heç bir vərdiş bu qədər gözəl ola bilməz. Əllərin əllərimdən uzaqdadır, necə gücsüzəm bilə bilməzsən.
Yanımda olduğun zamanlar siqaret tüstüsü kimi ciyərlərimə dolur, spirt kimi damarlarıma yayılırsan. Dayanmadan başım dönür verdiyin həzzdən.
Vərdişlər daim qorxudar məni; düşün ki, mən yaşamağa belə alışqan deyiləm. Özümü özümə alışdıra bilmədim illərdir, lakin indi sənə alışıram.
Alışdıqca həsrətim artır, daha sıxlaşır. Tək içimdə qəribə bir qorxu var. Sənə bütün alışmaqdan deyil, səni özümə alışdırmaqdan qorxuram.
Bir gün sənə indi verdiklərimdən daha gözəlini daha qiymətlisini verə bilməməkdən qorxuram.
Bir gün qəflətən ölməkdən və səni mənə olan vərdişinlə yalnız buraxmaqdan qorxuram.
Halbuki hər vaxt və günün hər saatında yanında olmalıyam sənin.
MƏnə alışmaqdan peşmanlıq duyacağın bir dəqiqən belə olmamalıdır. Bütün zamanlarını zamanlarımla qarışdırıb bənzərsiz bir zaman yaşatmalıyam sənə.
Yuxularda belə eyni yuxunu görməliyik. Hər şeyin və hər zövqün yarısı sənin olmalı, yarısı mənim.
"Mənə alış" - deməyəcəyəm. Necə olsa alışacaqsan bir gün. İndi çirkinliyimdə gözəlliklər tapan o gözlərin o zaman ən gözəli görəcək məndə! Vərdişinlə, sevginlə yeni bir "mən" yaradacaqsan məndən!
İlk dəfə sevilmənin ürpərtiləri içindəyəm inan. Sevgimlə müqayisə edə biləcəyim tək şeyi məni sevməyində tapdım.
Ömrümdə kimsə mənə sevməyin lazımlılığını öyrətmədi. Kimsədən sevgisini istəmədim, verdilər almadlm.
Eqoist idim bir zamanlar, heç sevməmiş olduğumu öz özümə bir az da utanaraq etiraf edirəm.
Əsl böyük sevgini səni sevməkdə tapdım və sevgim sənin sevginlə dəyərlənir, ayrı bir məna qazanır.
Sevgin olmasaydı dəyərsiz bir şüşə parçasıydım. Sevginlə bir aynayam indi. Mənə baxanlar səni görəcəklər içimdə.
Bir zəncirin iki halqasıyıq səninlə, anlayırsanmı? Eyni qədəhdə qarışmış iki içkiyik. İki sözük səninlə bir-birini tamamlayan.
Hər yerdə iki olduğumuz üçün bir bütün halına gəlirik dayanmadan. Vərdişim sənə çəkir məni.
Dayanıb