Sənə ürəyimin ən günahsız küncündən səslənirəm. Ən xoşbəxt sabahları, ən isti
günləri mənə hədiyyə edəcəyini düşünərək sənə ürəyimi açıram.
Həyatıma istiqamət verən, qaranlıq gecələrimi işıqlandıran sevinclərimsən, dodaqlarımdakı təbəssüm və ən qiymətli dostum işığımsan.
Hərdən insan qaçar birdən ilişər ayaqları qalxa bilməz, toz çəhrayı yaşayarkən həyatı birdən qaralara, mis qoxulu çiçəklər bahara gülümsəyərkən külək vurar birdən solar ha. Hər eniş bir yüksəlişdir.
Sən mənim yüksəlişim, sən mənim ən gözəlim və sən mənim, sən mənim həyata yapışdığım budağımsan, görən gözlərim və yaşayan bədənimsən.
Sən mənim əvəzolunmaz xoşbəxtliyimsən, mənim, mənim, mənim.
Ey ümidlərim! Sənə təslim edirəm ürəyimdə yaşatdıqlarımı və səni məndə
çoxaldan sevgimi, sevdiyimi, sabahlarımı səndə yaşadıram.
Məni məndə yaşadan, mənimlə yaşayan eşqimlə sənə qaçıram, xoşbəxt
sabahlarda. Biz səninlə varıq, səninlə yapışırıq həyata. Ya səninlə ya heç...
Ümidlərimizlə verək əl-ələ. Məni getdiyin yerə apar...