qurşağının altından keçməyə çalışdınızmı? Siz yaxınlaşdıqca qaçan bir işığa əsla çatmaq olmur. Üstəlik rənglərini günəş və yağış kimi iki böyük həqiqətən böyük bir yalandırsa çatmağa çalışdığınız, gün olar, bu qədər səy boşa çıxır." O zaman susur hər kəs, kimsə daha səni soruşmur.
Səni anlamaq, hətta sənə səni izah edə bilmək üçün göstərdiyim səy, məni çirkinləşdirdi. Bir səhər oyandım və gözlərimi tapa bilmədim aynada. Halbuki ən çox gözlərimi sevərdim. Özünlə birlikdə sürüdüyün, itmiş ruhlar çuxuruna düşmədən yapışdım kənara. Günlər, aylar çəkdi ayağa qalxmağım. Aşağıya baxdım, tünd və dərin bir qaranlığın ortasında dayanırdı üzün. Qorxdum! Sonra yan-yana keçən yuxularımızı düşündüm, diksindim. Necə oyanıb gülümsəyərdim sənə?

Daha pisi isə sən bu qədər il hər səhər özünə necə baxa bildin