Bir gün adi gün imiş kimi yaşayarsan və birdən bütün sükutu, sənin sakitliyini, rahatlığını, qoruduğun səssizliyini pozan bir hadisə baş verir.

Sanki kimsə soyğun imiş kimi birdən hər şeyi alt-üst edir, o gəldi, gözünüz aydın.

Sevinərək qarşılayırsan onu amma, "Ay xoş gəlmisən, həmişə sən gələsən, belə soyğunu adam bir az tez eliyər" - deyirsən, başqa carən var?

Əslində tamamilə hər şeyini alır, soyğunçudu O, biz isə onu həmişə gözləyirik.

O pulunu, varını soymur, o bütün varlığını, hisslərini, gözlərini, sözlərini, gülüşlərini, göz yaşlarını, Ürəyini alır. Daha nə qaldı?

Sən isə təslim olmağa məcbursan, çünki dəli kimi aşiqsən ona.

Tərpənmə! Təslim ol! Bu Bir Soyğundur! Boşalt, ruhunu, ürəyini, gələcəyini, toxunuşunu, hər şeyini tök qarşıma!

Özünü ver mənə! Hmm.. Sevgi hərdən belə gəlir. O isə sənə təslim olduğu üçün sənin təslim olduğunu istəyir.

O səni götürüb gedəcək, səndən səni almağa gəlib. Çünki özünü sənə verib. Necə şirin soyğunçudur?!

Ağıllı-ağıllı istədiklərini ona verirsən, sən də istədiklərini alırsan. Beləcə 2 soyğunçu ömür boyu xoşbəxt yaşayır.