Həyat qəribədir...Zərbələr müxtəlif...Hərdən ard-arda zərbə alarkən insan heç də təəssüflənmir.Sanki oyrəşibmiş kimi.Bəzən göz yaşlarim süzülərkən yanaqlarimdan tez silməyə başlayiram,gizlədirəm.Acı verir çünkü.İsti bir suymuş kimi yandirir.Hərdənsə heç ağlamıram....Göz yaşlarım quruyubmuş kimi.Həyatda hər bir insan ne yaşadığını ən yaxşı özü bilir.Nə hiss etdiyini də.Dahiləri bir-birinə birləşdirən cəhət "NƏ GÖRMƏLƏRİ" ,fərqlənirən cəhət isə "NƏ CÜR" görmələridir.Hər insan görə,hiss edə bilir.Mühüm olan isə nəyi nə cür gərmələri və necə hiss etmələridir.Bİr insanın dərdi,acısı başqa bir kimsə tərəfindən kişik görülə bilər.Yalniz hər kəsin dərdi özünə görə ən acı verən,ən böyükdür.Unutdum desə də insan heçnəyi unutmur.Bağışlamır da...Çünkü mən eləyəm.İnsanla ünsiyyət qurarkən onun mənə qarşı bütün mənfi və müsbət əməlləri gözümdə canlanır.Həmin an nece hiss edirəmsə elə də ünsiyyət qururam.Çünkü kin saxlmamaq ikiüzlü olmaq demək deyil !Qurduğum xəyallar çox tez həyata keçir,tez də bezirəm.Hər istədiyim olur ama nədənsə içimdə daimi bir boşluq olur....Yalanlar...."NECƏSƏN?" -"YAXŞIYAM" -Ən böyük yalan ! Ürəyində ağlayarkən üzdə yaxşıyam demək nə qədər dogrudur? Böyük yalanlar da elə kiçik yalanlarla başlamayir mi? Bir gün pis olduğunu gizləyərsən.Sabah sevgini.Daha sonra isə peşmançılığını...Gün gələr yalanlarına da inanarsan...Göz yaşların kimi onları da gizlədərsən.Saf məhəbbət nağıl kimi görünər gözünə....Varlığına belə inanmazsan....Hər sevirəm sözünü duyduğunda qulaqlarini qapamaya çalışarsan.Bir yalan da duymaq istəməyərsən.Maraqlıdır öz yalan dünyandan bezmirsən...? Hər sevgiyə yalan deyib qaçarkən düşünmürsən mi,özünə yalan deməyə başlayandan bəri heçkəsə inanmırsan ...?

Fikirləriniz...