qız tanıdığını və özüylə
görüşdürə biləcəyini söyləyər.
Görüsmələr nəticəsində evlənməyə qərar verilər və toy dəvətnamələri
paylanar.
Bizimki küskün olduğu halda çox səmimi dostunu yenə də
unutmamışdır .Səmimi
dostuna da dəvətnamə göndərər . Toy günü gəlib çatar . Saf adam
toy salonunda bir şeylər söyləmək istəyiylə mikrafonu götürər
və başlar həyatını izah etməyə ;
''Əvvəllər çox sevdiyim bir dostum var idi . Bir gün işləripis olanda məndən
borc pul istədi , əlimdəki bütün pulu verdim. Evlənmək üzrə olduğum nişanlımı çox
bəyəndiyini söyləyərək məndən istədi. İçim qan ağlayaraq onu da özünə
verdim . Çünki biz gerçək dostduq onun kədərlənməsini istəmədim.
Işlərim pis olanda onun fabrikinə getdim və isləmək üçün
özündən iş istədim. o mənə iş vermədi.
Çox kədərləndim, amma yenə də dostumdan incimirəm Çünki biz gerçək
dostduq.'' Bu çıxış üzərinə hiyləgər olan dostu daha dözə bilməz və mikrafonu əlinə alar baslayar danışmağa;
''Mənim də bir zamanlar çox sevdiyim bir dostum var idi. Işlərim
pis olanda özündən pul istədim,
bütün pulunu mənə verdi. Sonra ondan nişanlısını istədim, kədərlənərək
nişanlısını da verdi .Ancaq nişanlısıni istəməmin səbəbi o qadının dostuma layiq olmamasıydı .
Özü çox saf olduğu üçün dostumu o qadından bu şəkildə
qurtardım. Işləri pis olanda gəlib məndən iş istədi,vermədim,çünki can dostumu
öz əmrimdə işlədə bilməzdim, ona görə iş vermədim. Günün birində
qarşılaşdığı yaşlı kişi mənim atam idi. Atam ölmək üzrəydi, onu dostumun yanına mən
göndərdim və mirasını ona mən buraxtdim.
Evinə gələn dilənçi qadiı isə; mənim anam idi. Ona baxıb yaxşı yaşamasını
təmin etmək üçün göndərdim. Və bu anda evlənməkdə
olduğu qız isə mənim bacımdı. Onu dostuma evlənməsinə mən
razı saldım . Dəyərli qonaqlar, budur biz belə dostuq''