Gunlərdir həsrət qaldım üzünə.Mənə bir ümidlə baxan Səni Sevirəm deyişinə.Möhtacım inan sənin bir tək sözünə.Yalvarsam ağlasam bağlansam dizinə.Qayıdarıqmı,dönərikmi yenə keçmiş günlərə?



Yenə keçmişdəki kimi bir yerdə olsaq,elimi tutsan.Ayrılmasaq.bir olsaq...Həyat bitsə,dünya dursa,heç kəs bizə mane olmasa.Öz dünyamızı,öz həyatımızı özümüz qursaq.Ölüm belə bizi ayırmasa.De..Birkə olarıqmı?



Mən bacarmıram Ürəyimə sən izah et ayrılığı,Bitdi desəm getdi desəm.Mən qəbul etsəmdə ürəyim qəbul etməz..
Məni səni varlığınla mən səni yoxluğunla.Mən səni hər anınla sevmişdim..Ama sən bunu anlamadın..



Sonsuz sevəcəkdim..birazca sevsəydin..Gizləyə bilmədiyim gözyaşlarım.bəlkədə acizliyimi bildirir..ama mən heçdə aciz deyiləm.İçimdə saxlaya bilmədiyim anlarım var.Heç bitməyən təkliyimin,yarıda qalan arzularım..Həyatımda olanlarımda bitirdiklərimdə səninlə bağl ıdı.



Əslində Biz ayrı ayrı cümlələrdə iki ayrı kəlimə idik.mənim kəliməm. Sevgi..Səninkiysə Ayrlıq.Artıq nə mənim danışmağımın bir mənası var.nədə sənin susqun və carəsiz baxışlarla məni dinləməyin...




Əslində Mən səhf etmişəm..çünki səni sevməyin.Səni düşünməyin,və sənli xəyallarla yaşamağın.YOX MƏNASI...