Gedirsən?
Yaxşı get
Dönüb baxmadan get
Ürəyimdəki səni al get.
Ürəyimdən çıxa bilmirsənsə ürəyimi al get.


Elə qəribə qəribə baxma mənə.
Düşünmə məni sən.
Düşünsəydin heç bir zaman buraxıb getməzdin.
Get....


Mən? Mən də köhnə günlərimə dönərəm
Səni tanımadan əvvəlki günlərimə.
Dərdləri zövq edərək
Get...


Tək bunu bil ki apara bilməyəcəyin iki şeyin qalacaq məndə;
Biri sənin təbəssümün
Biri sevgin.
Bunları götürə bilməzsən məndən


Dost söhbətlərində andım səni bu gün.
Yaxşını demək varkən pisi seçdim bu gecə.
Nə çox söyləyəcəyim varmış içimdə.


Sonra düşündüm;
və mən nöqtə qoya bilmədim hekayəmə.
Halbuki sən nöqtələmişdin çıxıb gedərkən.
Yarım qalan hekayəmi bitirə bilmədim.
Qəhrəmanı olmayanı bir hekayədə necə bitər?


Bir kitab yazacaq qədər çox cümlələrim vardı sənə dair…
İndi sən çıxıb gedirsən və bitdi deyirsən
Bəlkə səhifələri əskik qalar
Bəlkə sonuna üç nöqtə qoyular cümlələrin


Amma bu gedişə yalnız bitmək yaraşar…