qıza da 1-2 ay fırlanacağı oğlanın hamballığı ləzzət eləməz. Sevgi əbədidir deyirik. Face səhifəmizə göz yaşı, burun suyu dolu sevgi statusları yazıb əks hücuma keçirik. Bəs onda əbədi sevgi nədir ki, hamı danışır amma heç kim bilmir. Bəlkə biz səhv yerdə axtarırıq? Nəysə qayıdaq Hindistana. Qız oğlanın (“sevdiyi” oğlanın) yanına qaçır. Olanları danışır. Onu qaçırmasını istəyir. Oğlan isə bunun kariyerasına təhlükə yaradacağını deyib qızı atır. Qız kor-peşman geri qayıdır. Sevmədiyi oğlanla evlənir. Oğlana hər şeyi danışır və onu yox digərini sevdiyini deyir. Oğlan onu axıra qədər gözləyəcəyini bildirir. Qız bütün gün öz sevdiyinin məktublarını oxuyur, onu xəyal edir. Bir anlıq təsəvvür edək. Səni atıb gedən , məhv edən, yıxıb tökən bir insanı gözləmək, xəyallarında yaşatmaq. Bu mübarizədir, ya zəiflik? Zaman keçir oğlan qızı dəlicəsinə sevir amma bilir ki, qız ona məxsus deyil. Qızın öz sevdiyi oğlanı axtarıb tapır. Təhsil aldığı ölkəyə qayıdıbmış. Indi məşhur aktyor idi. Qızla oğlan (öz sevdiyi oğlan) görüşür. Və yenə bingo. Qız sən demə heç bu oğlanı sevmirmiş. Kimi sevdiyini nəhayət dəqiqləşdirən xanım hal-hazırda həyat yoldaşı olan oğlanın yanına qayıdır. Xoşbəxt sonluq. Bəs onda sevgi nədir? Sonuna qədər mübarizə aparan qız nə vaxt sevdi? Bəs sevdiyin necə anladı? Sevgi budu? Bu çətin məsələdi. Sevgi hərədə bir cürdür. Hamının çox qəribə fikirləri və hisləri var. Qayıdaq mentalitet yuxumuza. Ayıbdır, anamın xəbəri olmasın oğlanla danışdığımdan. Amma gözünün içinə baxıb yalan danışmaq ayıb deyil? Ayıbdır, heç kim məni oğlanla görməsin. Ayıb deyil parklarda gizli yerlərdə öpüşmək. Dərinliyə getsək əslində ən açıq insanın belə mentalitetlə yaşadığın görərik. Bunu yoxladım. Qız gözləmədiyimdən çox dirəndi. Və son sual və nöqtə. Bədənini niyə qoruyursan? Deyəsən məni dostluqdan çıxartdı. Bizim ayıb dediyimiz söz nədi əslində? Sevgini gizlədərək yaşamaq? Bu ki, dünyada ən gözəl hissdir! Kim Allah sevgisin gizli yaşayır? Ya da ana sevgisin? Bəs niyə bu ayıb deyil?