Her şey nağıl kimi olur ..evvelinde biri vardır sonundaysa biri yox.. Ele bizim heyatımızda nağıl kimi oldu... əvvəlində vardın sonunda yox.. ama bu nağıl xoşbəxt sonluqla nöqtələnə bilərdi..
Mənim bütün arzularım səninlə baglı idi.. Həyatımda ilk dəfə sevdim.. Bəli o gözəl duyğunu,o həyacanlı hissləri məndə yaşadım..Ama sən hər şeyi alt üst elədin.. Bəlkədə günah səndə deyil.. Mənim saflığımdadı.. Sənə bu qədər bağlanmasaydım..inanmasaydım.. bu qədər sınmazdım..Sən məni sındırdın...həyatımda olarkən mənə hər şey maraqı gələrdi sənsiz heçnəyin marağı yoxdu..
Nağıl kitabımızı vərəqləyərkən o xoşbət günlərimizi xatırlayıram..Yağışlı gündə gəzməyimiz..dəniz qırağında sakit ləpələri izləməyimiz..və quma adlarımızın yazmağımız...bəlkədə bunların sənə heç bir əhəmiyyəti yoxdu..ama mənim üçün şox gözəl , maraqlı idi o anlar..İndiysə o yerlərdə izin vardı Özun yox..
indiysə get Səni ürəyimdə qaldırdiğım zirvədə artq yoxsan..həyatımda..Ürəyimdə..fikrimdə..xəyalımda adın vardır Özun yox...
Uşaqlıqda inandığım nağıllar kimi BİRİ VARDI BİRİ YOX...