Şəhərin küçə lampaları günəş batmamışdan yanmışdı, bədənim çox yorğun idi. Görünür uzun və çətin bir gecə olacaqdı.
Səssiz hərflər qucaqlayırdı yenə beynimi, əsarətim yalnızlığımdandır. Özümə çata bilmirəm, ürəyimdə dərin bir boşluq yaşayıram.
Bir səsə ehtiyacım var, tək bir səsə..
Bunları düşünüb yeni bir səhifə açıam. Sevgin bahara açılmış bir günəş kimi girir otağıma. Sevgi sözləri dilimə dolandı.
Gözlərimi bir qış axşamı acdım, baxışlarında baharı yaşadım, məsum bir baxış var idi gözlərimin qarşısında, olsun, dəli qalsın adim.
Nə gözəl imiş həyat sənin dadın.



Əgər bu yaşadığım sevgidirsə, mən dəli olmağa hazıram. Necə bir şeydir ki bu, səhər ilk düsüncəm, gecəmdə son.
Zamanlar gözlədiklərimdən ibarət deyilmiş. Lazımı qədər xoşbəxt görünürdük, otağımın tavanına bir səma qədər ulduz dolmuşdu.
Bir anda, çox mənalar yükləməyə başladıq bir anda həyatımıza.
Bəzən o qədər uzaq olur ki, mən ona qaçdıqca o yox olur sanki. Həyatın mənim olan tərəfindən baxıram, ruhumun rəngi sənə toxunur, son hecam səndə qalır, həm də o qədər gözəlsən ki.



Kiçik bir gülüsə, bağışlayıcı tək bir bağışına aşiqəm mən. Zamanı dayandıra bilsəm, məsələn sənli zamanlarda, bir an olsa bütün dünya dursa, əslində dünənlə sabah arasındaki ən mükəmməl zamanı yaşayıram. Sevgini süzdüm ürəyimdə. Əslində hər şey bir neçə sözdə gizlənib. Sənə gələndə bir ovuc gülüşünü ovcumda saxladım, lazım olar deyə.
Məni qoyub getməyən bir düşüncənin arxasında saxlayıram səni, hər səhər oyananda, ey uzaq uzaq baxdığım sevgim gəlişin elə böyük bir dinclikdir ki.



Necə darıxdığımı bilsən, bu aynadakı gözlərimdə belə sənin gözlərini görürəm, azadlıq deyə qışqırarkən ömrümün ən böyük əsarətini sevginlə geyinmişəm əynimə heç bilmədən. Zaman sevgiyə axır son günlərdə hər sətirdə xoşbəxtlik yazılsın istəyirəm, ümidlərin ürəyimə dolub, qaranlıqda mənliyimi axtarmıram daha. hər baxdığım yerdə günahsız gülüşün var.
Sevginin dilsiz ürəyində yalnız iki ulduzuq.



Ulduzlara sığındığım gecədən