... Nə söyləsəm saxlamaz
Göz yaşlarım səni.
Hara getsən qoruyar
Baxışlarım səni.
Haçan dönsən, onu bil,
Bağışlaram səni.

(B.Vəziroğlu)



Gedişatın düz olması əyri nəticəyə varmaqdan qorumazmış taleyi. Əldə etdiyim çox şeylərin altına səninlə atdığım imzalarda silinib adın. "Nə mən günahkaram nə sən səbəbkar. Bizi qatil eləyən, bizi öldürməyə məcbur edən taleyimiz oldu" demək istərdim aciz insanlar kimi mən də. Bütün bitişləri yıxardım qistətimin boynuna. Amma bunu da bacarmıram...


Gözlərimdə yuxuları
Ərşə çəkib getdin o gün,
Bir tikanlı qızılgültək
Ürəyimdə bitdin o gün.
Xəyal kimi, röya kimi
İlim ilim itdin o gün.

(Z.Ülvi)


Fəsilləri bir arada yaşamağın mümkünsüzlüyüdür artıq sənınlə yaxınlaşmaq. A və Z qədər uzağıq bir birimizdən. Nə qədər məndə başlayıb səndə bitsədə hər şey bu dəfə əlifbanın oyunua gəldik biz. Sehirli sözlərin əfsunu pozulub artıq aldada bilmirəm səni şirin sözlərlə. Bilirəm bir "G Ə L" sözünü gözləyirsən amma mən deyə bilmirəm sən gəl!



Qəlbim yaman kövrəlib,
Yaman doluxsunmuşam.
Yadıma yənə də sən
Sən düşmüsən bu axşam.
Gəlib qulaq asasan:
Neçə dərdım, acım var.
Eh, indi bilsən sənə,
Necə ehtiyacım var.

(V.Həsənova)


Sənsiz də asan olar dəyə düşünürdüm mən amma yanılmışam. Bir bilsən sənə nəcə ehtiyacım var. Oruculu bir insanın susuzluğdan yandığı qədər. Sən gəl mən niyətimi pozaram: YETƏRKİ G Ə L!...